yasiu.pl blog

Więcej niż zbiorowisko śrubek. Po co Polsce własny kosmos w 2050 roku?

2026-09-30T10:00:00.000Z

Ostatnio na kanale Polskiej Fundacji Fantastyki Naukowej ukazało się nagranie z naszego panelu podczas Kongresu Futurologicznego: „Polski kosmos 2050: W stronę Księżyca i Marsa”. Razem z Bartoszem Paszczą i Tomkiem Barcińskim, prowadzeni przez Ištvana Vizvary'ego, próbowaliśmy zmierzyć się z pytaniem, które na pierwszy rzut oka brzmi niemal obrazoburczo: po co Polsce w ogóle własny program kosmiczny? Czemu nie możemy po prostu dołączyć do większych graczy, kupować gotowych rozwiązań i latać na sprzęcie sojuszników?

Kiedy słucham tego nagrania z perspektywy czasu, widzę, że przez całą godzinę próbowałem przemycić jedną główną myśl: w programie kosmicznym wcale nie chodzi wyłącznie o rakiety i satelity. Chodzi o to, co cenimy w naszej kulturze, jakie mamy ambicje i jak chcemy, żeby wyglądała przyszłość Polski.

Spisałem kilka wątków, które leżą mi szczególnie na sercu.

Koniec ery pojedynczych śrubek i walka o „lewar”

Mamy w Polsce wybitnie wykształconych ludzi, świetny talent i mnóstwo pojedynczych technologii. Problem, który obserwuję w naszym sektorze – i jednocześnie główny powód, dla którego w PIAP Space organizujemy i współtworzymy całe misje kosmiczne – polega na tym, że musimy nauczyć się te technologie integrować. Musimy zacząć budować coś większego niż tylko zbiorowisko pojedynczych śrubek i pojedynczych płytek elektronicznych wysyłanych za granicę.

Czemu musimy? Bo myślę, że mamy większe ambicje niż tylko pracę dla innych nacji.

Oczywiście, kosmosu nie robi się dziś w pojedynkę. Już bierzemy udział w międzynarodowych przedsięwzięciach, chociażby wokół programu Artemis czy w ramach Europejskiej Agencji Kosmicznej. Ale jeżeli chcemy, aby to nie inni decydowali, jak będzie wyglądała nasza przyszłość w kosmosie, musimy mieć wpływ na te międzynarodowe programy. A żeby mieć ten wpływ – żeby mieć realny lewar przy stole negocjacyjnym – musimy wnosić własny, zaawansowany wkład technologiczny.

Na naszych oczach totalnie zmienia się ekonomia lotów kosmicznych. Powstaje gospodarka bezpośrednio w przestrzeni kosmicznej, mówimy o pierwszych prywatnych stacjach orbitalnych, serwisowaniu satelitów czy produkcji leków w mikrograwitacji. Ten rynek globalnie zaczyna się otwierać. Na razie jest to jeszcze w dużej mierze wizja finansowana przez poszczególne państwa i instytucje, ale my – chociażby realizując misję pierwszego polskiego statku manewrującego RAVEN – próbujemy bardzo stanowczo zająć w tym nowym ekosystemie konkretne miejsce.

Poszatkowana Europa, własny słownik i rakieta nad Bałtykiem

Klasyczny program kosmiczny kojarzy nam się z Amerykanami: zdobycie Księżyca, wahadłowce, Międzynarodowa Stacja Kosmiczna, dziś SpaceX. Tylko że Amerykanie mają państwo liczące ponad 300 milionów ludzi, mieszkających na jednym kontynencie, mających to samo tło kulturowe i porozumiewających się jednym językiem. Nawet jeżeli tylko mały promil z nich zostaje inżynierami, z automatu daje to setki tysięcy ludzi zdolnych do bezproblemowej współpracy nad jednym, gigantycznym projektem technicznym.

W Europie nie mamy tej bazy. Jest nas nawet trochę więcej, ale jesteśmy totalnie poszatkowani przez historię, kulturę i języki. Przez to realizacja wielkich programów przychodzi nam o wiele ciężej.

Jaka w takim układzie powinna być droga Polski? Zanim zdecydujemy, co wśród wszystkich narodów europejskich jest naszą wąską specjalizacją, chcemy próbować robić wszystko, aby zdobyć uniwersalne doświadczenie realizacji misji kosmicznych na wskroś. Prawdopodobnie nie będziemy doskonali w każdym elemencie. Ale przechodząc tę drogę, zbudujemy własny heritage, wytworzymy własne analogie, a nawet własne słownictwo. W praktyce często okazuje się, że polskiemu językowi i naszej kulturze pracy brakuje jeszcze właściwych narzędzi pojęciowych, by pewne zjawiska i procesy w ogóle nazwać i sprawnie przy nich współpracować. Dopiero gdy położymy te fundamenty, możemy świadomie wybierać specjalizację.

Dotyczy to nawet tak gorącego tematu jak polska rakieta nośna. Po co nam ona, skoro latają rakiety europejskie czy amerykańskie? Po pierwsze: warunki geograficzne wcale nie są beznadziejne – analizy (chociażby Instytutu Lotnictwa) pokazują, że startując z okolic Ustki w kierunku wschodnim nad Bałtykiem, jesteśmy w stanie bezpiecznie dolecieć na użyteczną orbitę. A po drugie, mówiąc zupełnie cynicznie w kontekście naszego bezpieczeństwa: ostatecznie chcemy mieć technologię rakiety balistycznej wycelowanej w pewnym kierunku. Rakieta nośna prowadzi nas dokładnie do tego samego celu technologicznego.

Kosmos jako trening na trzy pokolenia

Kiedy patrzymy na najdalsze wyzwania – na ten prawdziwy frontier, rzeczy, których nikt wcześniej nie zrobił – one na początku nie mają motywu wolnorynkowego. Kapitał prywatny ma świetnego nosa do skalowania biznesu i innego podejścia do ryzyka (widać to po tym, ile Falconów 9 musiało wybuchnąć za oceanem, zanim technologia zadziałała), ale rzeczy strategiczne i przełomowe zaczynają się od wizji i pieniędzy publicznych. A w Polsce, jak często powtarzamy, projekty publiczne żyją od kadencji do kadencji.

Właśnie dlatego uważam, że kosmos jest świetnym eksperymentem i świetną wymówką dla nas, Polaków, żebyśmy nauczyli się robić projekty długofalowe, wymagające zgodnej współpracy ogromnej liczby jednostek. Do tej pory historycznie mieliśmy z tym problem.

Kosmos brutalnie pokazuje, jak dużo czasu, organizacji i ciągłości potrzeba, by cokolwiek dowieźć. Nawet pozornie łatwa rzecz, ale taka, którą trzeba robić konsekwentnie przez trzy pokolenia, staje się w naszych warunkach ekstremalnie trudna. Jeżeli jednak wyrobimy w sobie te umiejętności przy okazji programów kosmicznych, zyskamy coś bezcennego tu, na Ziemi. Staniemy się bardziej dojrzałym, zdrowszym społeczeństwem i zdrowszą cywilizacją – lepiej zorganizowaną, posiadającą narzędzia do wymiany informacji i mniej podatną na wstrząsy.

Pętle dopaminowe czy własna tajemnica wszechświata?

Wychodzimy dziś z czasów pewnego marazmu. Rzeczy na Ziemi często wydają się przytłaczające: wojny, kłótnie polityczne, krótki horyzont myślenia. Bardzo mocno rezonuje we mnie zdanie przypisywane po latach uczestnikom ery Apollo: „Obiecaliście nam lot na Marsa, a daliście nam Twittera”.

Stoimy przed wyborem dwóch fundamentalnych ścieżek rozwoju. Albo zostaniemy na tej planecie, zamkniemy się w pętlach dopaminowych portali społecznościowych, będziemy inwestować wyłącznie w „cegłę i beton” i zapomnimy o wielkim fizycznym świecie poza Ziemią – czekając, aż spadnie asteroida i zakończy nasz los. Albo będziemy chcieli czegoś więcej.

Dla mnie osobiście kosmos przez całe życie był świadectwem tego, że istnieje coś ponad naszą codzienność; coś obiektywnego, neutralnego i ekscytującego, do czego możemy wspólnie aspirować.

Gdy robię sobie analizę wsteczną od tytułowego roku 2050 do tego, co musimy mieć tu i teraz, dochodzę do wniosku, że najważniejszym „produktem” naszego sektora kosmicznego nie będzie pojedyncza maszyna. Tym produktem będzie wartość inspirująca. To, żeby młodzi ludzie aspirowali do rzeczy trudniejszych, wybierali studia techniczne, naukę, albo po prostu oddali się głębszemu zrozumieniu świata i kondycji ludzkiej całościowo – bo bez tego w głęboki kosmos nie polecimy.

Dlatego zostawiam Was z tym samym pytaniem, które rzuciłem na koniec naszego panelu: zamiast myśleć tylko o wbiciu biało-czerwonej flagi na Marsie, zastanówmy się – jaką konkretną tajemnicę wszechświata chcemy jako Polacy zgłębić? W której gałęzi nauki i technologii kosmicznej chcemy być absolutnie najlepsi na świecie, czyniąc z niej naszą nową cechę narodową?

Kraków, Wrzesień 2026

European Rover Challenge w roli sędziego

2026-09-10T11:53:49.000Z

To nie jest pierwszy raz kiedy jestem na European Rover Challenge, ale pierwszy raz w roli sędziego!

W miniony weekend uczestniczyłem w wydarzeniu jako juror części prezentacji. To niesamowite doświadczenie, które pozwala zapoznać się z szeregiem rozwiązań technicznych zespołów z całego świata. Uczestnicy z pasją opowiadają o swoich łazikach, zabiegając o uwagę jurorów oraz podkreślając swoje osiągnięcia. Jako juror, mam unikalną możliwość porównania zespołów w przekroju: jak różne kultury, uczelnie i jednostki podchodzą do wyzwań inżynierskich - zarówno technicznie ale również organizacyjnie i biznesowo.

Dziękuję Justynie Makulskiej, Adrianowi Romańskiemu, Oskarowi Zdunkowi i Markowi Kraftowi za współudział w Jury, oraz całej ekipie PSPA za współorganizację wydarzenia.

W szczególności gratulacje należą się Marcinowi Wygachiewiczowi, który od wielu lat pełnił rolę Głównego Sędziego, a który przeszedł na zasłużoną emeryturę. Adam Zagrajek przejmuje jego rolę, wnosząc doświadczenie nie tylko profesjonalisty sektora kosmicznego, ale również aktywnego uczestnika międzynarodowych konkursów łazików.

Przed ERC kolejne lata rozwoju. Jestem wdzięczny, że mogę być jego częścią!

Więcej

European Rover Challenge: strona zawodów. Edycja 2026 odbyła się 4-6 września w Krakowie, a wygrał ją zespół EPFL Xplore ze Szwajcarii. Głównym organizatorem jest European Space Foundation, a współorganizatorem AGH.
European Rover Challenge w Wikipedii.
Stowarzyszenie Polskich Profesjonalistów Sektora Kosmicznego (PSPA).

Ten wpis ukazał się pierwotnie na LinkedInie.

Czym jest RAVEN, czyli „pierwszy polski statek kosmiczny”

2026-07-29T09:39:30.000Z

W ostatnich dniach zrobiło się głośno o „pierwszym polskim statku kosmicznym”, o którym wspomniał premier przy okazji ogłoszenia lokalizacji nowego ośrodka European Space Agency w Warszawie. W zeszłym tygodniu miałem okazję opowiedzieć o tym projekcie nieco szerzej w studiu „Raportu Gospodarczego” TVP3 Gdańsk.

Telewizja wymaga skrótów, więc tutaj – w gronie inżynierów i specjalistów – czas na twardy konkret. Czym tak naprawdę jest RAVEN i dlaczego nie jest to po prostu „kolejny satelita”?

Typowe obiekty okrążające Ziemię (jak Copernicus czy systemy GNSS/Galileo) spełniają jedną, dedykowaną misję. To podejście stosowane od początku eksploracji kosmosu – pozwala zoptymalizować zasoby, zapewniając ekonomię i niezawodność, ale zamyka satelitę w sztywnych ramach jego pierwotnego przeznaczenia.

RAVEN, rozwijany przez PIAP Space na zlecenie European Space Agency, to zupełnie nowa kategoria. Wchodzimy w erę nowej ekonomii kosmicznej, zdominowanej przez tanie koszty wynoszenia, komercyjne stacje kosmiczne, centra danych, a wkrótce z pewnością również fabryki w stanie nieważkości. RAVEN widzi swoją przyszłość jako aktywny element tego ekosystemu – wielozadaniowy statek serwisowy.

Co to oznacza w praktyce?

🚀 Złożone manewry i operacje: Projektujemy go do podlatywania do innych obiektów (Rendezvous and Proximity Operations), inspekcji wizualnej, transportu, a w przyszłości także ich bezpośredniego serwisowania.

🛡️ Bezpieczeństwo na orbicie: Klasyczne misje bywają bezbronne wobec śmieci kosmicznych i naruszeń przestrzeni. RAVEN, dysponując unikalnymi zdolnościami manewrowymi, może pełnić rolę swoistego „kosmicznego policjanta”, chroniącego strategiczne zasoby i dbającego o porządek na nowoczesnym polu działań.

Moja rola jako Analityka Misji polega na projektowaniu i symulowaniu trajektorii dla nadchodzącej misji Demo (planowanej na 2029 r.). Przejście od przewidywalnej orbity do aktywnego manewrowania względem innych satelitów to fascynujące wyzwanie z zakresu dynamiki orbitalnej, które ma bezpośredni wpływ na kształt całego systemu.

Jak z Waszej perspektywy będą wyglądać największe wyzwania dla misji serwisowych w najbliższej dekadzie? Prawo kosmiczne czy czysta fizyka?

Więcej

RAVEN enters Phase B1! (PIAP Space): RAVEN to In-Space Transportation Vehicle (ISTV). Konsorcjum pod przewodnictwem PIAP Space tworzą m.in. Creotech Instruments, Sieć Badawcza Łukasiewicz – Instytut Lotnictwa, Wojskowa Akademia Techniczna, GMV Polska i AROBS Polska. Faza B1 to szczegółowa definicja pierwszej misji demonstracyjnej RAVEN DEMO I.
RAVEN, Poland's first spacecraft capable of rendezvous takes shape (GMV): GMV odpowiada za system nawigacji i sterowania (GNC).
Premier zapowiedział polski statek kosmiczny. O co naprawdę chodzi? (Space24).

Ten wpis ukazał się pierwotnie na LinkedInie, razem z fragmentem rozmowy z TVP3 Gdańsk.

Loty samodzielne: start za samolotem

2026-06-29T10:00:00.000Z

Oto krótki zapis z moich lotów samodzielnych, wykonywanych w ramach szkolenia do uprawnienia startu za samolotem (hol). To kolejny bardzo ważny i ekscytujący krok w szkoleniu szybowcowym (SPL), który daje zupełnie nowe możliwości i pozwala na dłuższą zabawę z termiką!

W filmie możecie zobaczyć kluczowe etapy lotu: start za samolotem holującym, poprawną pozycję w holu, wyczepienie oraz podejście do lądowania.

Pełny zapis trasy (plik IGC) oraz szczegółowe parametry lotu z tego dnia znajdziecie na moim profilu WeGlide: https://www.weglide.org/flight/1134684.

PSPA na Studenckiej Konferencji UP!

2026-04-21T10:00:00.000Z

17 kwietnia 2026 roku na Studenckiej Konferencji UP! w Hevelianum w Gdańsku przedstawiłem Stowarzyszenie Polskich Profesjonalistów Sektora Kosmicznego (PSPA). Stowarzyszenie działa od 2016 roku, a założyli je polscy stażyści z ESTEC.

Najważniejsza część: zaproszenie studentów na International Astronautical Congress 2027 w Poznaniu. Opowiedziałem, jak zgłosić abstrakt, czym są sesje plakatowe i strefa studencka, i jak zostać wolontariuszem kongresu.

Więcej

Stowarzyszenie Polskich Profesjonalistów Sektora Kosmicznego (PSPA).
European Rover Challenge w roli sędziego: inne wydarzenie z PSPA.

Flipdoty - Hurt/detal! Operacja ratunkowa flipdotów z Polskich złomowisk

2026-03-13T21:10:46.000Z

Hej!

Flipdoty nie są w hackerspace'ie nowym tematem. W czerwcu 2024 roku CZARAS założył na forum wątek Flipdot Display Hacking o dwóch wyświetlaczach z autobusów R&G. Rozpracował w nim wyprowadzenia złącza między panelem a sterownikami FP2800. Cel: zastąpić fabryczny sterownik, który wyświetla tylko tekst, własnym, który pokaże dowolną grafikę.

Przekazuję ogłoszenie od znajomego, mającego dostęp do dużej ilości wyświetlaczy “Flipdot” (i LED) z pojazdów komunikacji zbiorowej. Sprzęt jest do odebrania osobiście, z złomowiska w Zawierciu na Śląsku. Może to okazja na współpracę z innymi spejsami?

Kilka słów o sprzęcie:

Różne marki. Na pewno Pixel i Mobitec, R&G może też się znajdzie. Osprzęt jako taki ten sam (Panele flip-dot), magistrala sterująca inna. Można rozebrać i wykorzystać panele, lub stworzyć własny protokół, wsadzić własne mikroprocesory do wyświetlaczy (Tak robiono masowo w latach '90 i 2000, teraz to jest rzadkość) i tym sterować

Orientacyjna, jednostkowa cena to 400 PLN za sztukę. Przy zakupie większej ilości, cena spada. Osoby zainteresowane zapraszam do kontaktu!

A może znacie inne źródła zdobycia takich wyświetlaczy?

Z roku na rok zdają się być coraz mniej dostępne wraz z ich ustawiczną wymianą na nowsze typy wyświetlaczy. Być może to już ostatni czas aby nabyć tą technologię?

Dla inspiracji załączam filmik z 36c3:

Aktualizacje

14 marca 2026

Dla fanów zbiorkomu są gratisy; kasy, kasowniki, wyświetlaczy LCD. Dla fanów motoryzacji jest też wszystko od kierownicy, desk rozdzielczych po komputery silników - fotek wszystkiego nie będę wrzucał. Są również fotele, podobno wygodne!

Jaki kraj, taki APEX Surplus.

Patrząc na ilość wyświetleń wątku i zainteresowanie na chatach, gdzie udostępniłem link, założyłem grupę na Signalu do koordynowania działań. Serdecznie zapraszam:

https://signal.group/#CjQKIObTBlwTFNva-oxIiPlnYK2jeb7Oth5m1lBBTnOEOuZ4EhD-w1ooR1Woj0XGRKbm-OjN

Zachęcam również do promocji w fediversum!

https://0x3c.pl/@yasiu/116223946204218644

18 marca 2026

Stan na dzisiaj:

Nastąpiła inwentaryzacja sprzętu, dzięki uprzejmości kolegi Wiktora. Zainteresowanych mamy łącznie 30 osób. Istnieje szansa, że weźmiemy wszystko i wyczyścimy ten złom. Za wszystko negocjujemy ceny hurtowe! Palec pod budkę!

Łącznie dostępnych jest:

Tablice Flip-Dot z podświetleniem LED:

x6 przód (Duży) 500zł/szt - Pixel
x9 bok (Średni) 400zł/szt - Pixel
x6 tył (Małe) 250zł/szt - Pixel

Tablice Flip-Dot:

x11 przód (Duży) 400zł/szt - Pixel
x8 bok (Średni) 300zł/szt - Pixel + 2 Lawo + 1 Mobitek
x1 tył (Mały) 200zł/szt - Pixel

Kasownik: 300zł/szt - Pixel

Bileterka (kasa): 100zł/szt - Emar

Słowniczek:

Duże - Przednie (16x112)
Średnie - Boczne (16x84)
Małe - Tylne (Sam numer, 16x28)

19 marca 2026

Została utworzona zrzutka na zamówienia, które zostały zadeklarowane. Nie obrazimy się natomiast kiedy znajdzie się bezinteresowny darczyńca ;)

https://zrzutka.pl/z/fro-hsp

23 marca 2026

Udało się! Wymagana kwota została zebrana. Przechodzimy do fazy odbioru i dystrybucji zakupionego materiału.

Pojawiają się kolejne oferty zakupu Flipdotów - czytających ten wątek w przyszłości zachęcamy do dołączenia do grupy na Signalu!

Edit: Stan akcji na dzisiaj:

27 marca 2026

Rozpoczeła się podróż flipdotów na północ. Relacja Wrocław-Łódź-Warszawa. Dzięki gadzbrowi z Warszawskiego Hackerspace!

Przy okazji woju z HS-Waw zaczął zbierać informacje o flipdotach na Wiki: https://wiki.hackerspace.pl/projects:fro:start

EDIT: Package received at HS-WAW:

31 marca 2026

Akcja oficjalnie zakończona w trójmiejskim garażu. Dziękujemy wszystkim za uwagę i wsparcie. I tym akcentem, życzymy flip-dotowych Świat Wielkiej Nocy!

Ten wpis ukazał się pierwotnie na forum Hackerspace Pomorze.

Pięć lat w Hackerspace Pomorze

2026-01-15T11:00:00.000Z

Hackerspace to przestrzeń, którą tworzą ludzie. Przez ostatnie lata dużą część mojego wolnego czasu spędziłem w Hackerspace Pomorze - najpierw jako sympatyk, potem jako członek stowarzyszenia i członek zarządu. Dziś nie jestem już członkiem stowarzyszenia, więc to dobry moment, żeby spisać, co udało się nam razem zrobić.

Dużo z tej pracy nie widać na pierwszy rzut oka. Kalendarz, który sam się synchronizuje, kategorie na forum, regał z narzędziami czy dostawa Club Mate przestają być zauważalne w momencie, w którym zaczynają działać. Dlatego ten wpis jest w dużej mierze listą linków - większość z tych rzeczy opisałem na bieżąco na forum HSP.

Kilka liczb na początek: na forum założyłem ponad 70 wątków i napisałem ponad 600 postów, a w repozytoriach organizacji hspsh na GitHubie jest ponad 300 moich commitów, od kwietnia 2019 do lutego 2025 roku.

Hackerspace Trójmiasto (2019-2020)

Zaczęło się od Hackerspace Trójmiasto, które działało wtedy przy fundacji CODE:ME. Zająłem się stroną internetową hs3.pl (z widżetem „whois”, który pokazywał, kto jest akurat w spejsie, i oprawą Sierpnia Open Source 2019), postawiłem pastebin i pad na spejsowym serwerze, a na HevelHacku 2019 robiliśmy aplikację w spejsowym składzie.

Wtedy powstał też projekt Flaschen Taschen - skrzynka po Club Mate z butelkami owiniętymi folią aluminiową i podświetlonymi diodami RGB. W 2021 roku opisałem go na fanpage'u HSP w poście o Blinkenlights: estetyce mrugających kontrolek pierwszych komputerów i berlińskim projekcie Blinkenlights z 2001 roku, który zamienił fasadę biurowca w ekran do gry w Ponga. Kto wie, może kiedyś uda nam się tak rozświetlić jeden z biurowców w Trójmieście?

W 2020 roku społeczność usamodzielniła się jako Stowarzyszenie Hackerspace Pomorze, z siedzibą przy ulicy Do Studzienki 28, obok Wydziału ETI Politechniki Gdańskiej. Przeniosłem stronę z hs3 na HSP i założyłem repozytorium, w którym wylądował pierwszy statut.

Reboot post-pandemiczny (2021)

W marcu 2021 roku na pierwszym zebraniu walnym wszedłem do zarządu. Pandemia mocno przerzedziła życie spejsu, więc pierwszym zadaniem było jego wskrzeszenie.

W czerwcu ogłosiliśmy reboot post-pandemiczny: cotygodniowe Dni Otwarte w nowej siedzibie, kalendarz hsp.sh/calendar.ics synchronizowany z naszą instancją Mobilizona i nowe forum. Na forum ustawiłem kategorie, kolory zgodne ze stroną i emoji przeniesione ze Slacka.

Slack od dawna nam nie wystarczał: ponad 1000 członków na platformie dla korporacji, limit 10 tysięcy wiadomości i historia znikająca po dwóch tygodniach. Po testach kilku komunikatorów poddaliśmy sprawę głosowaniu - Discord wygrał z 56% głosów, a Matrix dostał 36%. Zmianę komunikatora ogłosiliśmy w sierpniu.

Przestrzeń

Hackerspace to przede wszystkim miejsce, więc dużo pracy poszło w rzeczy codzienne:

spejsowa zastawa, wystawka przed lokalem z doprowadzonym prądem i drukarka,
nowa szafka rackowa, komputer w coworku ze Steam Linkiem i projektor,
odbiornik ADS-B śledzący samoloty nad Gdańskiem,
inwentaryzacja warsztatu elektronicznego,
kącik wymiany spejsowej: pożyczam, oddaję, chcę pożyczyć.

No i Club Mate, z ewidencją na wiki. Skąd w ogóle ta Mate? W poście na fanpage'u opisałem jej historię: od Jolt Coli z filmu „Hackers” z 1995 roku, przez niemiecki Chaos Computer Club, który przyjął Club-Mate za swój napój, po import do amerykańskich hackerspace'ów w 2009 roku. My, inspirując się subkulturą klubów komputerowych z całego świata, zorganizowaliśmy własną dostawę.

Wydarzenia i współprace

20 urodziny SKOS - blisko 40 osób z historii sieci akademików Politechniki Gdańskiej.
Radiowa Środa - pierwsze oficjalne spotkanie z Pomorską Łącznością Kryzysową OSP Gdańsk-Zachód (SP2GDZ) i początek współpracy, która trwała latami.
Linux Install Party, plany na Sierpień Open Source i Hacktoberfest.
Dzień otwarty w Fundacji RC, zaproszenie od SKALP i Tricity Autonomous Vehicle Group, spejsowy mural.
Grill z okazji drugiej rocznicy siedziby, który ustanowił coroczną tradycję.

Najbardziej niespodziewanym wydarzeniem było spotkanie z Richardem Stallmanem we wrześniu 2021 roku. Jego rekomendacja nie poszła w zapomnienie: na zebraniu walnym w 2022 roku przyjęliśmy § 9a statutu, który wymaga, żeby wszystkie utwory stowarzyszenia były udostępnione na wolnej licencji z listy Free Software Foundation.

Kultura i tożsamość

Spejs to nie tylko narzędzia. Zaczęliśmy Pomorską Szkołę Plakatu - wspólne szablony graficzne na plakaty wydarzeń. Sprowadziliśmy do spejsu plakaty UNIX Magic. Był Hackerspejsowy Top Wszechczasów, Poznaj Swój Kraj - edycja trójmiejska, aktywności sportowe i serwer Minecrafta, który prowadziłem z not7cd.

Zarząd, strona i relacje (2022-2024)

W marcu 2022 roku zostałem wybrany ponownie, na kadencję 2022-2024, razem z radianem, amadeuszem i hamsterkingiem. Przez cały ten czas utrzymywałem stronę hsp.sh i pisałem na niej wpisy, m.in. podsumowanie zebrania walnego i podsumowanie roku 2022.

Podróżując, odwiedzałem inne spejsy i nagrywałem z nich relacje: Makerspace Stockholm, MAKE Barcelona, Pumping Station: One w Chicago, a w 2025 roku Human Made w San Francisco. Z tych wizyt wyrosły relacje z amerykańskimi spejsami Crash Space, Xerocraft i Pumping Station: One.

W 2022 roku wystąpiłem z ramienia HSP w TVP Olsztyn w rozmowie „Kim jest haker?”, próbując odczarować słowo „haker” w kontekście wojny w Ukrainie. W 2025 roku TVP Gdańsk zrobiło materiał o członkach HSP.

Projekty z tych lat:

VoIP i sieć DECT (2024), zainspirowane siecią telefoniczną Eventphone na kongresach CCC,
wskrzeszenie Radia SAR na Politechnice Gdańskiej,
sieć komunikacji kryzysowej PomLoRa z SP2GDZ,
Cringe Bass, telewizja analogowa, przeróbka zasilacza serwerowego i Grid Beam.

Najważniejsze było jednak otwieranie spejsu na nowych ludzi. Od października 2024 roku w każdy czwartek organizowaliśmy Otwarty Dzień Projektowy: przynieś projekt, skorzystaj z warsztatu pod okiem przeszkolonych członków, wymień się doświadczeniem. Nie musisz być ekspertem - działamy według zasad Dookracji, więc im bardziej się angażujesz, tym większy masz wpływ. Do tego wizyta w warsztacie firmy x3D, która zaopatruje warsztat w materiały do druku 3D.

Co dalej

Hackerspace'owe nawyki zostają. Dalej piszę na forum HSP: w 2025 roku opisałem tam spotkanie z Cliffem Stollem i wizytę w Internet Archive, a pod koniec roku podsumowanie akcji z Radiem SAR.

Dziękuję wszystkim, z którymi przez te lata budowałem Hackerspace Pomorze. Spejs to ludzie - i to od nich nauczyłem się najwięcej.

Więcej

Wskrzeszamy Radio SAR

2025-12-31T08:17:59.000Z

Chciałem podzielić się moją przygodą we wskrzeszaniu transmisji Radia SAR na Politechnice Gdańskiej. Opisywałem ją na bieżąco w wątku na forum Hackerspace Pomorze, a ten wpis zbiera całość w jednym miejscu - od pierwszego pomysłu, przez nową architekturę, aż po NAS, który trafił do studia pod koniec 2025 roku.

Radio SAR - Studencka Agencja Radiowa, to organizacja studencka na Politechnice Gdańskiej działająca od 1957 roku. Oryginalnie zajmowała się działalnością kulturalno-dziennikarską oraz propagandową. W latach 90’ chwilowo na falach radiowych jako Radio ARnet. W 2003 roku organizacja została wskrzeszona w postaci radia internetowego - Radio SAR.

Poniżej kilka linków z zasobami archiwalnymi:

Problem

Stacja po latach wciąż cieszy się zainteresowaniem studentów, a co roku dołączają nowe osoby zainteresowane prowadzeniem swoich audycji. Nie da się ukryć, że rola radia, a szczególnie radia internetowego przemija z czasem. W pierwszych latach działalności radio było szalenie popularne, nadając w ramach sieci SKOS (20 Urodziny SKOS! Relacja). W ostatnich latach, szczególnie po pandemii, radio upada od strony technicznej - zarówno wyposażenia studia, ale też części informatycznej.

Problemy z stabilnością sieci i komputerów znajdujących się w studiu sprawiły, że w ostatnich latach transmisja radia potrafiła być nieaktywna przez tygodnie.

Aby dać organizacji jak najlepszą szansę na wskrzeszenie się i odnalezienie swojego nowego ja, chciałem od dłuższego czasu zająć się aspektem technicznym. W wakacje 2024 roku znalazłem ten czas, odrywając myśli od innych aktywności.

Infrastruktura nadawcza

W ostatnich latach architektura radia była bardzo prosta. Na jednym z komputerów w reżyserce był uruchomiony serwer Icecast, do którego łączono się oprogramowaniem BUTT z innego urządzenia prowadzącego stałą transmisję. Na tym komputerze było uruchomione oprogramowanie AutoDJ grające ciągle muzykę, a w trakcie audycji można było przejść na strumień wychodzący z konsolety. Infrastruktury audio nie jestem w stanie opisać, bo nie mam w tym doświadczenia.

Wyglądało to mniej-więcej tak:

Prosto i działało przez większość czasu. Główny mankament tego rozwiązania jest taki, że kilka urządzeń musi pracować ciągle aby utrzymać transmisję. Lokalizacja nie pomagała, ponieważ w losowych momentach w akademiku potrafił być zresetowany prąd. UPS by nie pomógł, bo siadała też sieć SKOS. Zdarzyło się też, że konfiguracja SKOS była skopana i przez tygodnie nie było dostępu do internetu.

Zróbmy coś lepszego

Przede wszystkim chcemy wynieść się z piwnicy w Domu Studenckim nr 2. Fajnie by było mieć lokalizację poza akademikiem z której będzie prowadzona transmisja. Z tego powodu poprosiliśmy Centrum Usług Informatycznych PG o przyznanie Radiu jakiegoś małego VPSa na którym można by postawić serwer Icecast. Zapytanie wysłaliśmy w marcu 2023 i… proces został zamknięty dopiero w lipcu 2024.

Serwer dźwięku to jedna rzecz, drugim aspektem jest utrzymanie ciągłości strumienia dźwięku. Rozwiązanie z ciągłym połączeniem BUTTa jest ok, ale pozostawia wiele do życzenia w kwestii zarządzania zdalnego. Bez obecności w reżyserce zmiana utworów musi być prowadzona przez RDP czy innego Team Viewera. Słabo. W przypadku gdy chcemy przenieść transmisję np. w teren, transmisja musi być przerwana, i połączona z innego miejsca, co też powoduje rozłączenie słuchaczy w ich odtwarzaczach.

Aby to poprawić, chcemy wprowadzić jakąś formę cyfrowego mixowania dźwięku, nomen omen AutoDJ, działającego po stronie “serwera”, tak aby połączenie z reżyserki było odciążone i wymagane tylko kiedy chcemy poprowadzić audycję.

Pierwotnie miało być zastosowane rozwiązanie LibreTime, które jest forkiem profesjonalnego oprogramowania AirTime. Okazało się jednak straszne w utrzymaniu, a instalacja zawiła.

Alternatywą jest AzuraCast - o wiele prostsze w instalacji i zarządzaniu, a nawet posiadające więcej funkcji.

Obydwa rozwiązania pozwalają na wirtualne zarządzanie stacją radiową. Usługa wybiera utwory z playlist, uruchamia jingle, odtwarza powtórki programów zgodnie z harmonogramem etc. Kiedy przychodzi czas transmisji z reżyserki, oprogramowanie akceptuje połączenie i przekierowuje dźwięk bez przerywania strumienia słuchaczy. Sercem implementującym tą funkcjonalność jest Liquidsoap, język pozwalający na programistyczne definiowanie strumieni audio i video. Instancja Azuracast posiada również swoją instancję Icecasta, który może być traktowany jako backup.

Azuracast zostało zainstalowane na jednym z komputerów w radiu i przejęło rolę głównego urządzenia nadającego. Sygnał dźwiękowy z Azuracast jest przekierowany do zewnętrznego serwera Icecast, do którego łączą się użytkownicy. W przypadku gdy połączenie z Azuracast jest zerwane, serwer Icecast został skonfigurowany do odtwarzania sygnału zastępczego - powtarzającego się jingla radia.

Idealnie byłoby, gdyby cała instalacja Azuracast znajdowała się w “chmurze”, jednak dostępna przestrzeń dyskowa na VPSie nie pozwala na jej efektywne wykorzystanie - CUI bardzo skąpi, mamy mniej niż 10 GB. Bez możliwości trzymania utworów muzycznych na tej samej maszynie nie da się zmiksować sensownego sygnału.

Ostatecznie architektura prezentuje się następująco:

W tym układzie, połączenie z reżyserki jest opcjonalne. Cały sygnał stacji jest miksowany na jednej maszynie i replikowany na zewnętrznym serwerze Icecast. W przypadku awarii, reżyserka wciąż może połączyć się do zewnętrznego serwera Icecast, który w międzyczasie będzie grał dźwięk zastępczy. Serwery dostały imiona po pionierach radia: Tesla to maszyna z Azuracast w studiu, a Marconi to VPS z drugim Icecastem w CUI PG.

Strumienie przechodzą przez Cloudflare Tunnel. Oryginalnie było to podyktowane brakiem możliwości otworzenia właściwych portów w firewallu SKOS. Jako bonus, serwer z którego nadajemy może być mobilny - gdziekolwiek wepniemy go do internetu, połączy się z Cloudflare i rozpocznie transmisję. Przy okazji strumień radia jest zgłaszany do publicznych katalogów stacji internetowych (dir.xiph.org, internet-radio.com, radio-browser.info), więc słuchacze mogą na nas trafić - chociażby przypadkiem.

Efekt końcowy

https://radiosar.pl

play.radiosar.pl - Strona publiczna odtwarzacza radia internetowego Azuracast.
play.radiosar.pl/podcasts - Podcasty/Audycje do odsłuchania poza anteną.
play.radiosar.pl/schedule - Ramówka radia.

Dokumentacja dla kolejnych pokoleń

Postawić serwer to jedno. W organizacji studenckiej trudniejsze jest przekazanie go dalej - administratorzy kończą studia, a wiedza znika razem z nimi. Dlatego całą konfigurację serwerów i usług spisałem w repozytorium Git organizacji Radia SAR na GitHubie:

Każda usługa - Azuracast, Icecast, NGINX, Cloudflare i menadżer haseł Vaultwarden - ma swój opis w pliku README: do czego służy, jak jest skonfigurowana i jak z niej korzystać.
Konfiguracje "produkcyjne" są kopiowane z serwerów do repozytorium skryptem, więc repozytorium podąża za zmianami na maszynach.
Z plików README generują się instrukcje w PDF, gotowe do wydruku i przekazania osobom spoza ekipy technicznej.
Hasła do usług przeniosłem do menadżera haseł hostowanego na serwerze radia, a do dostępu zdalnego służy VPN Tailscale - urządzenia widzą się nawzajem nawet wtedy, gdy standardowe metody komunikacji są zablokowane.
W Azuracast każda audycja może mieć osobne konto do nadawania i swój slot w ramówce. Nagrania audycji trafiają do modułu Podcasty i można ich posłuchać poza anteną.

Repozytorium pozostaje prywatne, bo zawiera dane dostępowe. Najważniejsze, żeby dostępy zostały przekazane kolejnemu pokoleniu administratorów Radia SAR 🙂

ToDo odhaczone: NAS

W pierwszej wersji tego opisu zostawiłem sobie zadanie na przyszłość:

Architektura cały czas ma wąskie gardło - instancja Azuracast znajduje się na jednej maszynie, która nie posiada nawet redundancji dysków. Mam nadzieję, że dzięki zakupom sprzętu uda się kupić coś na pokrój serwera NAS do trzymania utworów muzycznych i archiwum nagrań.

Stało się: wraz z Wojtke jeszcze przed świętami 2025 udało się nam przenieść główną bibliotekę muzyki na dysk NAS, który Politechnika Gdańska łaskawie dostarczyła w tym roku (proces rozpoczęty w 2023 roku, zakończony w 2025 🙂).

Zdjęcia NASa brak, ale przy okazji odwiedziliśmy z karo, czarasem i niko serwerownię SKOS!

Studio

Tak wyglądało studio Radia SAR w listopadzie 2021 roku:

Ten wpis zbiera i uzupełnia moje wpisy z wątku na forum Hackerspace Pomorze.

Lekcja nie z tej Ziemi w mojej dawnej szkole

2025-12-18T20:46:27.000Z

Perspektywa to nie tylko patrzenie z Ziemi w gwiazdy, bądź z kosmosu na Ziemię, ale również możliwość spojrzenia w przeszłość na to, skąd się przyszło, i nadanie perspektywy w przyszłość tym, którzy dopiero rozpoczynają swoją podróż.

To był zaszczyt, aby móc zaprezentować moją pasję uczniom mojego gimnazjum - „Czerwonej Szkoły” - obecnie Szkoły Podstawowej nr 1 im. Mikołaja Kopernika w Iławie!

Darmstadt, mamy problem!

W piątek 12 grudnia 2025 roku poprowadziłem lekcję dla uczniów klas 7-8. Tytuł brzmiał: „Darmstadt, mamy problem! Operacje kosmiczne dla nowych przybyszów w przestrzeni kosmicznej”.

Opowiedziałem o pracy przy misji OPS-SAT w Europejskim Centrum Operacji Kosmicznych ESA w Darmstadt i o tym, jak wygląda praca operatora misji satelitarnej. Mówiłem też o balonach stratosferycznych, które budowaliśmy w kole naukowym SimLE na studiach, i o tym, jak dużo perspektyw daje dziś w Polsce inżynieria systemów i technologia kosmiczna.

Nieco ponad 10 lat temu sam siedziałem w tych ławkach, a potem skończyłem iławskie liceum.

Zdjęcia: Szkoła Podstawowa nr 1 im. Mikołaja Kopernika w Iławie.

Lekcje nie z tej Ziemi

„Lekcje nie z tej Ziemi” to bezpłatny program Centrum Nauki Kopernik i Biura Edukacji Kosmicznej ESERO Polska, we współpracy z Europejską Agencją Kosmiczną. Nauczyciele szkół podstawowych i średnich mogą w nim zaprosić na lekcję eksperta z sektora kosmicznego - zwykle online.

Dziękuję Centrum Nauki Kopernik oraz PSPA za wsparcie!

Więcej

Lekcja nie z tej Ziemi: relacja ze zdjęciami na stronie Szkoły Podstawowej nr 1 w Iławie.
Lekcje nie z tej Ziemi: program ESERO Polska w Centrum Nauki Kopernik.
My OPS-SAT Adventures: zdjęcia, które zrobiłem kamerą OPS-SAT.
Dołączam do zarządu PSPA.

Ten wpis rozwija mój post na LinkedInie.

Dołączam do zarządu PSPA

2025-12-17T17:24:12.000Z

Z przyjemnością informuję, że dołączyłem do zarządu PSPA - Polish Space Professionals Association!

Mam nadzieję wykorzystać moje dotychczasowe doświadczenia miękkie w rozwoju jakże ważnej organizacji dla polskiego sektora kosmicznego. Niezmiernie cieszę się z możliwości współpracy z tak doświadczonym zespołem.

Nowe wyzwania czekają!

Nowy zarząd

W sobotę 13 grudnia 2025 roku Nadzwyczajne Zgromadzenie Członków PSPA wybrało władze stowarzyszenia na kolejne 3 lata. W nowym zarządzie są: Kinga Gruszecka (prezes), Maciej Pauli (sekretarz), Agnieszka Myalska (skarbnik) oraz Adam Małagowski, Oskar Zdunek, Paweł Fleischer, Rafał Kowalczyk i ja jako członkowie zarządu. Komisji Rewizyjnej przewodniczy Marcin Wygachiewicz. Z zarządu odszedł Paweł Paśko - dziękujemy mu za 3 lata pracy nad rozwojem stowarzyszenia.

PSPA działa od 2016 roku i zrzesza ponad 100 osób, które pracują w sektorze kosmicznym w Polsce i za granicą: w przemyśle, nauce, administracji i organizacjach pozarządowych. Stowarzyszenie promuje potencjał polskiego sektora kosmicznego, wspiera studentów przez mentoring i konkursy, łączy specjalistów z różnych dziedzin i przygotowuje rekomendacje dla rozwoju sektora. Członkiem jestem od listopada 2023 roku.

Od SKOS-u do PSPA

Praca w organizacjach towarzyszy mi od początku studiów:

SKOS - sieć komputerowa akademików Politechniki Gdańskiej. W 2021 roku zorganizowałem jej 20 urodziny.
SimLE (2018-2023) - koło naukowe, w którym przeszedłem drogę od członka zespołu Stardust do prezesa. Podsumowanie jest w poście Five years in SimLE.
Hackerspace Pomorze (2019-2025) - społeczność, w której byłem członkiem zarządu. O tym piszę w poście Pięć lat w Hackerspace Pomorze.
Samorząd Studentów Politechniki Gdańskiej (2024) - zastępca przewodniczącej ds. finansowo-gospodarczych. Podsumowanie kadencji jest w poście Rok finansów Samorządu Studentów PG.
Rada Studentów przy Prezesie POLSA (2022-2025) - reprezentacja Politechniki Gdańskiej wśród 30 studentów z całej Polski. Mój ostatni zjazd zakończyłem zaproszeniem absolwentów Rady do PSPA.

PSPA to dla mnie naturalny ciąg dalszy: tym razem już nie organizacja studencka, tylko środowisko zawodowe. Dzień przed wyborami, ze wsparciem PSPA i Centrum Nauki Kopernik, poprowadziłem lekcję w mojej dawnej szkole w Iławie.

Aktualizacje

W 2026 roku z ramienia PSPA przedstawiłem stowarzyszenie na Studenckiej Konferencji UP! i sędziowałem na European Rover Challenge.

Więcej

PSPA - Polish Space Professionals Association: o stowarzyszeniu.
Członkostwo w PSPA.

Ten wpis rozwija mój post na LinkedInie. Grafika: PSPA.

Hackerspace Pomorze w TVP Gdańsk

2025-10-28T11:00:00.000Z

TVP Gdańsk zrobiła reportaż o etycznym hakowaniu, czyli legalnym szukaniu luk w zabezpieczeniach na zlecenie firm. Jego bohaterami są Klaudia Kloc i Dawid Moczadło: hakerzy z listy Forbes 30 under 30, którzy poznali się w Hackerspace Pomorze. Dziś budują narzędzie, które szuka podatności w kodzie przy pomocy dużych modeli językowych.

Więcej

Ostatni zjazd Rady Studentów przy Prezesie POLSA

2025-07-29T10:14:33.000Z

To był niestety już mój ostatni zjazd Rady Studentów przy Prezesie Polskiej Agencji Kosmicznej po oddaniu mojej pracy magisterskiej.

Przez ostatnie 3 lata posiadałem przywilej reprezentowania Politechniki Gdańskiej w gronie 30 studentów z całej Polski. Udział w radzie stanowił platformę do wymiany doświadczeń z naszej kosmicznej działalności studenckiej, szansę do przedstawienia własnych sugestii do działalności POLSA oraz wyjątkową okazję do zdobycia najświeższych informacji na temat działalności narodowego sektora kosmicznego.

Dzięki Radzie miałem możliwość reprezentacji naszej społeczności na wielu wydarzeniach w Polsce i za granicą. Skorzystałem z każdej okazji aby szerzyć wiedzę o naukach kosmicznych wśród studentów i uczniów. To również dzięki Radzie miałem przyjemność poznać naszego świeżo upieczonego astronautę Sławosza Uznańskiego-Wiśniewskiego jeszcze przed odlotem, a moją dalszą karierę będę kontynuował wraz z inspiracją płynącą z jego misji.

Ostatni zjazd to również czas zmian; Miłosz Płoszyński oraz Hubert Nowak dołączają do reprezentacji Politechniki Gdańskiej w Radzie i wraz z Martyną M. Czudec będą kontynuować misję integracji studenckiego środowiska kosmicznego.

Miałem również przyjemność poznać nową Prezes POLSA - dr Martę Wachowicz, z której rąk otrzymałem podziękowania za zaangażowanie w Radzie. Mam nadzieję, że będzie nam jeszcze dane współpracować, lecz tym razem w wymiarze profesjonalnym.

Serdecznie dziękuję wszystkim Radnym, których poznałem przez minione lata, za inspirujące rozmowy i za podzielenie się swoimi unikalnymi perspektywami. Jestem pewien, że nasze znajomości będą przewijały się w naszych kosmicznych karierach jeszcze przez lata.

W szczególności trzymam kciuki za Karola Kołacza, Cezarego Kołodziejka oraz Macieja Kuczyńskiego, którzy poprowadzą działania Rady w kolejnej kadencji. Przed Radą fascynujące wyzwania, jak m.in. udział w programie edukacyjnym po misji naukowej na ISS!

#goPOLSA!

PS; Absolwentów Rady zapraszamy serdecznie do PSPA ;)

Więcej

Dołącz do Rady Studentów przy Prezesie Polskiej Agencji Kosmicznej (POLSA): Rada to interdyscyplinarny organ doradczy, który powstał w 2020 roku. Ma 30 członków, a skład uzupełnia co roku otwarta rekrutacja.
Rada Studentów przy Prezesie POLSA na Facebooku.
Karol Kołacz przewodniczącym Rady Studentów (halorzeszow.pl).
Stowarzyszenie Polskich Profesjonalistów Sektora Kosmicznego (PSPA).

Ten wpis ukazał się pierwotnie na LinkedInie.

Rok finansów Samorządu Studentów PG

2025-05-04T10:00:00.000Z

Przez całą kadencję 2024 byłem zastępcą przewodniczącej Samorządu Studentów Politechniki Gdańskiej (SSPG) ds. finansowo-gospodarczych. 4 maja 2025 roku, na parlamencie wyjazdowo-szkoleniowym, przedstawiłem sprawozdanie z tego roku. Ten wpis zbiera najważniejsze wnioski - bez kwot, ale z tym, czego się nauczyłem.

Skąd samorząd ma pieniądze

Ustawa „Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce” mówi wprost: samorząd studencki decyduje o rozdziale środków, które uczelnia przeznacza na sprawy studenckie. W praktyce przez ręce zastępcy ds. finansowych przechodzi budżet kół naukowych, organizacji studenckich, wydziałowych rad studentów i dużych wydarzeń, takich jak Technikalia czy Adapciak.

Na starcie kadencji publikuje się zarządzenie o polityce finansowej - regulamin daje na to 7 dni. Ustaliłem w nim proste zasady: na prowizorium tylko wydatki niezbędne do działania organizacji, niższy limit dla nowych organizacji i limit wzrostu budżetu organizacji na poziomie około 20% względem poprzedniego roku.

Dwa kalendarze

Największe wyzwanie to nie liczby, tylko kalendarz. Życie studentów i organizacji toczy się w rytmie roku akademickiego, który zaczyna się w październiku. Rok finansowy trwa od stycznia do grudnia. Do tego uczelnia dostaje subwencję z ministerstwa dopiero w okolicach połowy roku, więc samorząd zaczyna rok na prowizorium: jednej trzeciej budżetu z poprzedniego roku.

W 2024 roku ten problem był wyjątkowo widoczny. Negocjacje budżetu z Rektorem przypadły na kampanię wyborczą na stanowisko Rektora: wstępne rozmowy odbyły się 10 kwietnia, budżet ustalono 14 maja, a organizacje dostały ostateczną odpowiedź w sprawie swoich preliminarzy dopiero 6 czerwca. Do tego czasu pilne wydatki szły z prowizorium i potem odliczaliśmy je od budżetów organizacji.

Projekty strategiczne

Skoro budżety przyszły tak późno, część środków wydzieliliśmy na projekty strategiczne: wsparcie dla przedsięwzięć, których organizacje nie mogły przewidzieć w rocznych preliminarzach. Zrobiliśmy dwa nabory, 16 czerwca i 3 listopada. Dzięki nim koła mogły reagować na okazje, które pojawiły się w trakcie roku.

Wyniki w procentach

Budżet wzrósł o około 20% względem poprzedniego roku - mniej więcej o poziom inflacji. To nadal około połowy kwoty, o którą wnioskował samorząd.
Wykonanie budżetu wyniosło 96%, tak samo jak w 2022 roku (w 2023 roku: 93%). Niewykorzystane środki to głównie przetarg na promocję i sprzęt dla Radia SAR, który nie doszedł do skutku. Do tematu radia wróciłem później, już jako wolontariusz.
Organizacje zapreliminowały o kilka procent więcej, niż wynosił budżet. Chętnych do działania nie brakuje.
Koła naukowe dostały największą część wydatków: blisko 40%. Drugie były Technikalia, z około jedną czwartą.

Nowość: przychody

Po raz pierwszy w sprawozdaniu pokazałem nie tylko wydatki, ale też przychody z dużych wydarzeń. Technikalia odzyskały około 45% swoich kosztów, Adapciak ponad połowę, a zjazd Forum Uczelni Technicznych, który w 2024 roku gościł na Politechnice Gdańskiej, około 30%.

Najważniejszy efekt: dzięki staraniom przewodniczącej Oliwii Hauchszulz budżet samorządu po raz pierwszy powiększono o 50% przychodów z Technikaliów. Pieniądze zarobione przez studentów wracają do studentów.

Poza tabelkami

Finanse to nie tylko budżet. Jako członek Senatu PG i jego Komisji ds. Finansów pilnowałem też rozdziału środków na działalność studencką na wydziałach. Brałem udział w wizjach lokalnych i konsultacjach nowego „brudnego” warsztatu przy ul. Sobieskiego. Zajmowałem się też drobniejszymi sprawami, jak wypożyczanie dywanu na bale.

A na drugim końcu każdej faktury byli ludzie i ich projekty: wyjazdy studentów na Tajwan, do Indii, na Svalbard, do Szwajcarii i USA, niezliczone prototypy, wydarzenia i szkolenia. Wcześniej znałem to z drugiej strony, z lat w kole naukowym SimLE.

Podziękowania

Dziękuję przewodniczącej Oliwii Hauchszulz za zaufanie i powierzenie mi tak odpowiedzialnej funkcji w zarządzie, Parlamentowi Studentów PG za głos zaufania, a władzom rektorskim, a szczególnie Działowi Spraw Studenckich, za owocną współpracę.

Więcej

Zarząd SSPG kadencji 2024: skład zarządu.
Samorząd Studentów Politechniki Gdańskiej.
Zasady dofinansowania: aktualna polityka finansowa SSPG.
Regulaminy SSPG.
Dołączam do zarządu PSPA: moje zaangażowanie w stowarzyszenia, od SKOS-u do PSPA.

Zdjęcie w nagłówku: Senat PG w czasie przemarszu „Niech żyje nauka” na inauguracji roku akademickiego 2024/2025, archiwum własne. Zdjęcie zarządu SSPG kadencji 2024 pochodzi ze strony Samorządu Studentów PG.

Archiwum Internetu oraz telewizyjne "Call to Action"

2025-05-03T05:06:33.000Z

Zwiedzania San Francisco ciąg dalszy, a w dzisiejszym odcinku przesyłam pozdrowienia z Internet Archive!

Czym jest ta instytucja? Archiwum Internetu, dostępne pod adresem Archive.org, to cyfrowa biblioteka non-profit założona w celu archiwizacji zasobów internetowych i innych materiałów cyfrowych. Jego najbardziej znaną częścią jest "Wayback Machine", która regularnie zapisuje kopie stron internetowych, pozwalając użytkownikom zobaczyć, jak wyglądały one w przeszłości. Oprócz stron WWW, Archiwum gromadzi również ogromne kolekcje zdigitalizowanych książek, filmów, muzyki, oprogramowania i nagrań audio, dążąc do zapewnienia "uniwersalnego dostępu do całej wiedzy".

Pod adresem 300 Funston Ave. w San Francisco spotkamy dość masywny budynek. Jest to stary kościół wyznawców Chrystusa Naukowca (Church of Christ, Scientist - nie mylić z Scientologami!), co tłumaczy klasyczną, niesakralną fasadę.

W środku, w większość piątków około godziny 13:00, wita nas założyciel - Brewster Kahle. W trakcie oprowadzki dowiemy się o aktualnych prowadzonych aktywnościach Archiwum Internetu oraz bezpośredniej historii - jak fundacja rozpoczęła od archiwizacji internetu w latach 90, przez archiwizację książek (oraz perypetie z pozwami wydawców), gazet, mikrofilmów, muzyki aż po klasyczne gry komputerowe z starych konsol.

"Pytacie czemu znajdujemy się w tym budynku? Bo wyglądał jak nasze logo - musieliśmy go kupić!" ~ Brewster Kahle

Wchodzimy piętro wyżej, do nawy głównej byłego kościoła. Teraz jest to dość eleganckie centrum konferencyjne, akurat dzisiaj przygotowane do wydarzenia skierowanego na dziennikarzy i to jak walczyć obecną dezinformacją w internecie. Dookoła, przy ścianach znajdują się figury przedstawiające wszystkich kontrybutorów i pracowników Archiwum Internetu. Jak widać, jest ich dosyć dużo!

Za nami coś dla każdego fana "blinkenlights" - dwa zestawy po trzy szafki rackowe "Petabox", czyli infrastruktury umożliwiającej pracę archiwum. To na tych maszynach przetrzymywane są zasoby archiwizowane przez cyfrową bibliotekę, chociaż te konkretne stanowią zaledwie 10% całości. Jak zwraca uwagę fundator, każde migające światełko przy każdym z dysków to jedna operacja odczytu archiwalnych zasobów przez kogoś na świecie. Poniżej załączam video - obejrzyjcie je koniecznie z dźwiękiem, który wypełnia całe pomieszczenie.

Zwrócę uwagę na "ołtaż"; po lewej stronie możemy zauważyć pierwsze 9 cyfr liczby pi, a po prawiej - 3 kody stanu HTTP; 200, 404 oraz 451. Ten ostatni to w szczególności kod odpowiadający za zasób "Niedostępny z powodów prawnych", coś z czym archiwum niestety spotyka się coraz częściej w postaci nieracjonalnych i często bezpodstawnych wniosków o usunięcie danych z archiwum przez wielkich wydawców. Jak zwraca uwagę fundator, nawet sądy coraz częściej wydają wyroki, które godzą w prawa bibliotek do przechowywania i udostępniania licencjonowanych kopii dzieł medialnych. Sama liczba 451 zawiera w sobie element "humorystyczny" - jest to temperatura samozapłonu papieru w stopniach Fahrenheita oraz aluzja do książki o tym samym tytule - "Fahrenheit 451". Na ołtarzu znajduje się też instalacja, która pierwotnie była zainstalowana w Bibliotece Kongresu Stanów Zjednoczonych. Wizualizuje ona pierwszy "zrzut" internetu, który został umieszczony w zasobach Kongresu.

W trakcie krótkiej sesji pytań i odpowiedzi, zeszliśmy na ważny wątek praw autorskich i relacji wydawców treści oraz ich konsumentów. Nie ma tutaj owijania w bawełnę - coraz mniej posiadamy jako osoby indywidualne. Objawia się to między innymi przez korzystanie np. z usług streamingowych muzyki czy filmów, które udzielają nam tylko tymczasowego dostępu do licencji na dany utwór. W kontrze stoi posiadanie fizycznych kopii bądź ekskluzywnych praw, które następnie możemy odstąpić naszym znajomym czy kolejnym pokoleniom. Ten problem dotyczy również bibliotek. Tak jak ponad 100 lat temu amerykańskie i światowe biblioteki były wypchane wiedzą, współcześnie coraz ciężej jest tym samym instytucjom archiwizować i udostępniać wiedzę. Wydawcy wręcz upewniają się, że biblioteki nie posiadają fizycznych kopii, a jedynie licencje dostępowe i subskrypcje. Ten sam problem dotyczy usług streaming'owych muzyki, artykułów naukowych etc. Dochodzimy do absurdu w którym najmłodsze pokolenia dorastają w środowisku w którym nie mają dostępu do wolnych informacji, a klasyczne biblioteki się zamykają, albo nie mają dostępu do najnowszej wiedzy.

Po odrobinę przygnębiającej wizji świata, czas na odskocznię - idziemy na lody, dosłownie.

Dalej rozmawiam z Rogerem Macdonald'em, który zajmuje się najnowszym obszarem działalności Archiwum Internetu - digitalizacją i archiwizacją kanałów telewizyjnych. Częściowo jest to powiązane z otrzymaniem archiwum po zmarłej Marion Stokes, która stworzyła archiwum ponad 30 lat amerykańskiej TV nagranej na kasetach VHS. Takich archiwów nie mają nawet same stacje telewizyjne, a wręcz same aktywnie usuwają swoje zasoby.

Oprócz digitalizacji starych materiałów (powyższy zasób zajmie im wiele lat i miliony dolarów), Archiwum przyjmuje nowe materiały. Są bardzo zainteresowani współpracą z każdym, kto może im dostarczyć cyfrowy strumień telewizji na żywo - czy to kablówki, telewizji naziemnej czy satelitarnej. Dalej posiadają narzędzia do wyłapywania metadanych, napisów oraz ich tłumaczenia przy pomocy modeli językowych. Jako jeden z przykładów zastosowania przedstawili śledzenie sytuacji w mediach przed atakiem Rosji na Ukrainę, szczególnie w kontekście dezinformacji i zmieniających się narracji. Bez archiwizacji takich zasobów ciężko zauważyć, a na pewno udowodnić, jak subtelnie może działać dezinformacja w współczesnym świecie masowego przekazu.

Call to Action

Tutaj wchodzi wątek polski. Jeżeli znacie kogoś, lub sami chcielibyście zacząć dostarczać do IA strumień polskiej telewizji, będzie to mile widziane a nawet bardzo potrzebne z perspektywy prezerwacji cyfrowej historii. Celem jest podprowadzenie cyfrowego strumienia video do infrastruktury Archive.org, którzy zrobią z nim co uważają, we własnej dyskrecji.

Pomysł na projekt? System dygitalizacji strumieni analogowych do strumienia cyfrowego. W miarę możliwości z meta-danymi (napisy, opcje językowe, telegazeta). Poniżej analogiczna instalacja w siedzibie:

Poczyniłem kiedyś o tym posta, ale w zamyśle miało działać w drugą stronę; z mediów cyfrowych do analoga:

https://forum.hsp.sh/t/telewizja-analogowa/868

Więcej czytania

https://blog.archive.org/2016/10/25/20000-hard-drives-on-a-mission/

Ten wpis ukazał się pierwotnie na forum Hackerspace Pomorze.

Clifford Stoll - Spotkanie z ojcem cyberbezpieczeństwa

2025-04-25T17:11:49.000Z

Najserdeczniejsze pozdrowienia dla całego HSP od Clifforda Stolla z słonecznego Oakland, Kalifornia!

Kontekst: Clifford Stoll to wybitny astrofizyk, matematyk, administrator systemów komputerowych, ale przede wszystkim majsterkowicz i haker. W latach 80' jako student pracował w laboratorium komputerowym na Uniwersytecie w Berkley, gdzie odpierał jeden z pierwszych ataków komputerowych na infrastrukturę pierwszych sieci komputerowych w USA; ARPANET i MILNET. Swoją przygodę opisał w książce "The Cuckoo's Egg: Tracking a Spy Through the Maze of Computer Espionage". Współcześnie kojarzony z kanałem YouTube "numberphile" gdzie zamieszcza popularne materiały o ciekawych zjawiskach matematycznych. Jego najbardziej popularna zajawka to fascynacja Butelkami Kleina, które wykonuje z szkła i sprzedaje spod swego domu (dosłownie) w Oakland, Kaliforni.

Okazuje się, że Cliff wychował się w polskim otoczeniu w Buffalo, NY. Od razu rozpoznał Gdańsk i doniesienia prasowe o wydarzeniach lat 80. Jego pierwsza dziewczyna była polką.

W swoim warsztacie, oprócz około 2000 butelek Kleina schowanych pod domem, Mr. Stoll posiada kolekcję artefaktów i wspominek. Na ścianie znajdują się podobizny największych matematyków, którzy są jego idolami. Między innymi Jan Łukasiewicz, który opracował Notację polską, oraz Marian Rejewski, jeden z matematyków stojących za złamaniem Enigmy - za które jak sam Cliff zwraca uwagę, wszelkie zasługi pobrał Alan Turing.

Przez półtorej godziny rozmawialiśmy o życiu, podróżach, tym jak z pasji do gwiazd i astrofizyki można przejść do komputerów a potem fascynacji matematyką, topologią a na końcu do sprzedaży butelek Kleina. Wymieniliśmy się wartościami. Cliff odrzuca wartość pieniądza. Najważniejszym dla niego jest kontakt osobisty z innymi ludźmi oraz rodzina. No i oczywiście ciekawość świata oraz eksploracja.

Na końcu wymieniliśmy się ciekawostkami językowymi, nauczyłem go prawidłowo używać polskich znaków diakrytycznych, a w zamian dowiedziałem się o zdaniu do testowania ligaturach używanego przy testowaniu drukarek.

Naturalnie nabyłem kilka buteleczek Kleina, które mam nadzieję przeżyją transport do Europy. Zachęcam każdego do zamówienia swoich, kiedy wciąż są dostępne. Cliff do każdego zamówienia przykłada największą uwagę i osobiste przywiązanie.

Poprosiłem o autograf na kopii książki "Cuckoos Egg", ale tutaj pozwoliłem sobie poprosić o osobistą dedykację 🙂

Jeżeli będziecie kiedyś w okolicy, napiszcie do Cliffa na kleinbottle aaattat@attt kleinbottle ddoatatdot com. Czyta wszystkie wiadomości od fanów (które przejdą przez jego filtr spamu)!

Więcej czytania;

https://kleinbottle.com

... i oglądania;

Aktualizacje

24 maja 2025

Zostawiam na wystawce w spejsie jedną butelkę Kleina!

Proszę obchodzić się delikatnie, będę smutny jeżeli się stłucze 🙁

1 marca 2026

Spóźnione nagranie z Cliffem:

https://photos.app.goo.gl/NmHsk8rjkiYKD1hE7

22 sierpnia 2026

Cliff w formie!

Ten wpis ukazał się pierwotnie na forum Hackerspace Pomorze.

Zwiedzamy makerspace Human Made w San Francisco

2025-04-15T19:00:00.000Z

W kwietniu 2025 roku w San Francisco odwiedziłem makerspace Human Made, trzy tygodnie po jego przeprowadzce do nowego miejsca. Human Made prowadzi kursy druku 3D (ma całą farmę drukarek Bambu Lab P1S) i obróbki CNC, pracownie do metalu i drewna oraz zajęcia dla licealistów. Działa też jako akcelerator, ze wsparciem stanu Kalifornia.

Film opublikowałem na YouTube w marcu 2026 roku.

Więcej

Załoga Ax-4 w Centrum Nauki Kopernik

2025-02-07T10:03:41.000Z

W Centrum Nauki Kopernik dzieją się rzeczy magiczne. Nie każdego dnia można spotkać astronautę... ale aż trzech?!

To dzięki spotkaniu z załogą Ax-4, które odbyło się w zeszłą środę. Na pokładzie wysoce utytułowana Peggy Whitson, astronautka z najdłuższym stażem w przestrzeni kosmicznej, oraz jej załoga: Shubhanshu Shukla, Tibor Kapu oraz Sławosz Uznański-Wiśniewski.

Już niedługo cała załoga wystartuje na międzynarodową stację kosmiczną, gdzie spędzą około 2 tygodnie. Sławosz stanie się drugim Polakiem, który odwiedzi przestrzeń kosmiczną po gen. Mirosławie Hermaszewskim.

Wielokrotnie w trakcie spotkania było podkreślane jak ważne jest wsparcie polskiego sektora kosmicznego. Dla szerszej publiki, do której mam nadzieję informacja o locie polskiego astronauty dotrze jak najszybciej, powinno stanowić to jedynie przypomnienie, że Polska w przestrzeni kosmicznej znajduje się od lat!

Mam nadzieję, że ten lot stanie się początkiem kolejnej fali inspiracji, która zwróci uwagę dzieci i młodzieży w kierunku nauk ścisłych oraz zainspiruje do posiadania wielkich marzeń. Szukając optymistycznych scenariuszy przyszłości, nie sposób nie spojrzeć w górę.

Mój udział w spotkaniu był możliwy dzięki obecności (jeszcze) w Radzie Studentów przy Prezesie Polskiej Agencji Kosmicznej oraz pracy na rzecz RADMOR S.A.

Więcej

Załoga Ax-4 w Warszawie (POLSA): spotkanie odbyło się 5 lutego 2025 roku. Do Warszawy przyjechali Peggy Whitson, Sławosz Uznański-Wiśniewski i Tibor Kapu.
Wizyta załogi Ax-4 w Polsce (Kosmonauta.net).
Axiom Mission 4 w Wikipedii. Misja wystartowała ostatecznie 25 czerwca 2025 roku.

Ten wpis ukazał się pierwotnie na LinkedInie.

Master's Thesis: SDR Data Processing on board OPS-SAT

2024-12-18T17:00:00.000Z

I defended my master's thesis at Gdańsk University of Technology. It closes my studies in Space and Satellite Technologies, with the specialization Engineering and Management of Space Systems. The supervisor was dr inż. Piotr Rajchowski. The title is "Software Defined Radio Data Processing on board of OPS-SAT Space Laboratory", and the thesis is in English.

OPS-SAT was a 3-unit CubeSat of the European Space Agency (ESA). External teams could run their own software experiments on board. Since the launch in 2019, the OPS-SAT Space Laboratory supported more than 250 registered experiments. From August 2023, I worked for six months as a Mission Control Engineer in the OPS-SAT Mission Control Team at ESOC in Darmstadt. The header photo shows the team in the Main Control Room of ESOC.

After four years in orbit, the satellite operated in a degraded state. The reaction wheels could not point it accurately, and the orbit decayed. Many experiments that needed accurate pointing were no longer possible. The Software Defined Radio (SDR) did not have this problem, but the team used it only a little. Each SDR recording needed many manual steps from the operators.

For the thesis, I wrote Experiment 266 (EXP266). It makes the SDR easier to operate:

The operator sets the frequency, the bandwidth and the duration of a recording, and schedules it for a pass.
At the scheduled time, the experiment records the radio samples directly to the on-board memory.
The experiment makes a waterfall plot of the recording. The plot is small, so it goes to the ground quickly.
The operator finds the signals of interest on the plot.
The experiment extracts only these signals from the recording (downsampling). Only the small result goes to the ground.

The first live test was on 29 December 2023, during a demonstration at the 37th Chaos Communication Congress (37C3) in Hamburg. Our ground station was a Yaesu FT5DE handheld radio with a 10-element Yagi antenna. At 19:03:38 UTC, OPS-SAT started to record, and we transmitted a voice message with greetings and our amateur radio callsigns. The satellite was approximately 800 km away.

The recording was 33 seconds long. We first downloaded the waterfall plot, which confirmed that the recording was in the memory. Then we downloaded the full recording over three S-band passes. The voice was faint, but we could hear the message. A picture that we transmitted at the same time with Slow Scan Television (SSTV) did not decode. Later, the downsampling on the Engineering Model of OPS-SAT made the recording approximately 9 MB.

OPS-SAT re-entered the atmosphere on 22 May 2024. Because of this, the final version of the experiment did not run in space in full. The source code of EXP266 is open source: https://github.com/yasiupl/opssat-sdr.

New Zealand. I took this photo with the camera of OPS-SAT. Image © ESA. Full resolution, 2048 × 1944 px (PNG, 3.3 MB).

Read the full thesis: Software Defined Radio Data Processing on board of OPS-SAT Space Laboratory (PDF, 6.8 MB).

More about the work on OPS-SAT: My OPS-SAT Adventures, Hello, can you hear me? and Talking to OPS-SAT from 37c3.

Update, January 2025: I received my master's diploma. I completed the thesis with the grade "very good" (5.0). Gdańsk Tech also gave me the Golden Badge of the Graduate (Złota Odznaka Absolwenta) for my work during the studies. During the master's studies, I spent one semester at Hochschule Bremen in the double-degree programme Engineering and Management of Space Systems. In 2024, I was also the Deputy Chair for Finance of the Student Government of Gdańsk Tech. Read the original post on LinkedIn (in Polish).

Update, March 2025: The thesis received the "Dyplom Roku" (Diploma of the Year) award of the Faculty of Mechanical Engineering and Ship Technology. This award is a distinction of the Rector of Gdańsk Tech for the authors of the best master's theses of 2024. I received it on 5 March 2025, during the ceremonial session of the University Senate. Read the news from the faculty (in Polish). You can also read the leaflet from my entry to the competition (PDF, 6.9 MB, in Polish).

Life After BEXUS - PAC 2024 in Lucerne

2024-05-23T16:00:00.000Z

Two years after Biarritz, the ESA PAC Symposium was in Lucerne, Switzerland, and I went there with a paper that asked a simple question: what happens to a student balloon programme after BEXUS?

For a student team, BEXUS is the peak. And then the people who built the experiment graduate. After Stardust many of our senior members moved on, and we had to find new people and pass on what we knew. Luckily the project got some recognition, and a lot of first-year students wanted to join. We split the work into two teams: SimLE Stardust NEXT for the balloon platform, and SimLE Science for the experiments.

The paper follows the three missions since then:

27 February 2022: The first mission after BEXUS was a training flight (I posted the videos from it back then). The payload was just a radiosonde with a camera. The real point was the procedures: preparing the equipment and the launch site, filling and launching the balloon, and then tracking it and chasing it by car to the landing site.
26 May 2023: The first mission that the new team designed and built themselves, with a new on-board computer, a new communication system and new rigging with a servo-actuated mechanical cutter. The cutter didn't work, because the lines got tangled as the gondola rotated. The team expected this could happen and added 10-15 m of extra rope so the parachute could open anyway, and the flight train landed safely. The payload included an analog camera, a quantum random number generator and Paulownia tree seeds, which were later auctioned for charity.
9 August 2023: The new team did this one completely on their own, without any senior members. It carried STORM, an experiment from SimLE Science that sampled stratospheric air to study how toxins migrate at different altitudes. The new hot-wire cutter didn't burn long enough to release the rig, so the cutter is still a problem to solve. But the experiment collected its scientific data, and the two teams learned to work together.

The best news came after that. On the day of the August mission the two teams officially joined as SimLE STORMDUST. They applied to REXUS/BEXUS, were invited to the selection workshop in November, and on 13 December 2023 they were accepted into Cycle 15. SimLE is going back to BEXUS, with a payload that samples stratospheric air for volatile chemical compounds and microorganisms. The goal is a chemical map of the stratosphere.

The team has more plans: missions from other places around the world, a drone for quick low-altitude tests of electronics and payloads, and launching stratospheric payloads for external researchers and companies.

Presenting this in Lucerne made me proud. Not because of one mission, but because the project didn't end when we left.

Read the full paper: Life After BEXUS: Stratospheric Balloon Activities at Gdańsk University of Technology (PDF).

„Kijek w Kosmosie”: wizyta w ESOC

2024-02-05T12:00:00.000Z

Jeszcze w grudniu miałem okazję pokazać Huberowi Kijkowi, co robię w Europejskim Centrum Operacji Kosmicznych (ESOC) Europejskiej Agencji Kosmicznej w Darmstadt. Materiał trafił na początek odcinka programu „Kijek w Kosmosie” w TVN24, wyemitowanego 1 lutego 2024 roku.

Oprowadziłem ekipę po głównej sali kontroli lotów: kto siedzi z przodu, kto pośrodku, a kto z tyłu, i co pokazuje tablica ze wszystkimi europejskimi misjami - od czasów ESRO. Opowiedziałem też o OPS-SAT i o tym, że na stażu wysyłałem komendy do satelity i uruchamiałem na orbicie własny kod.

Więcej

Pełny odcinek „Kijek w Kosmosie” (TVN24).
ESOC i OPS-SAT.
My OPS-SAT Adventures.

OPS-SAT EXP266: my final presentation at ESOC

2024-02-05T11:00:00.000Z

On the last day of my internship at the European Space Operations Centre, I presented Experiment 266 to the OPS-SAT team. The experiment is the core of my master's thesis.

The presentation covers the memory limits of the SEPP computer, recording directly to the eMMC memory, the waterfall preview, and cutting out only the interesting signals before the download to Earth. At the end, I showed ideas for the future: a rewrite in Python, downsampling during the recording, and signal detection with AI. My conclusion: the main value of the experiment is the operational procedure, more than the technique itself.

The source code of EXP266 on GitHub.
Hello, can you hear me? The SDR on board OPS-SAT.

OPS-SAT Space Laboratory presentation at Hochschule Bremen

2024-01-25T11:00:00.000Z

At the end of my internship at ESOC, I gave a lecture about OPS-SAT to the students of Engineering and Management of Space Systems at Hochschule Bremen - the same programme that I attended one year before.

OPS-SAT Space Lab is an ESA service to help accelerate innovation in operations. It gives European industry and institutions access to a reconfigurable satellite for in-flight experiments, with a fast, free and non-bureaucratic process.

In the lecture, I talked about:

the satellite: the SEPP computer with an FPGA, the Software Defined Radio, the HD camera and the attitude control, and the FlatSat copy on the ground,
the orbit, its fast decay, and the operations that reduced the drag and made the mission longer,
the mission control software, and some of the experiments: a game of chess, the recording at 37c3 over Hamburg, and - probably for the first time on a satellite - Doom.

OPS-SAT: your flying laboratory (ESA).
My OPS-SAT Adventures and my master's thesis.

Talking to OPS-SAT from 37c3

2024-01-09T17:37:54.000Z

Just after Christmas I had the pleasure to attend the Chaos Communication Congress (37c3, codename: Unlocked) in Hamburg! After a 4 year break, the Congress comes back as the biggest cybersecurity event in Europe.

There I've met friends from Libre Space Foundation and c3space. Taking the "Communication" part seriously, we attempted communication with the OPS-SAT satellite as it was flying over Hamburg! Just now I managed to schedule the recording to downlink, and I can confirm that our attempt was successful.

It was a great experience - both technically and organisationally. To make it work we had to figure out the right set up on ground as well as coordinate with the OPS-SAT Mission Control Team to schedule the recording on board at the right time. We've also managed to attract a sizeable group of people interested in our effort.

The Libre Space Foundation has previously contributed to the SDR subsystem of the OPS-SAT mission, which made the event possible. I invite you to get familiar with the works of Libre Space Foundation, especially their Manifesto, with which I wholeheartedly agree.

37C3: Unlocked, the 37th Chaos Communication Congress, Hamburg, 27-30 December 2023.
Libre Space Foundation and its Manifesto.
OPS-SAT: your flying laboratory (ESA).
OPS-SAT on SatNOGS DB, the open satellite database of Libre Space Foundation.
37C3 - Breaking "DRM" in Polish trains by Dragon Sector, a talk from the same Congress that I recommended in the comments under the original post.

This post first appeared on LinkedIn.

Hello, can you hear me? The SDR on board OPS-SAT

2023-11-20T13:48:15.000Z

Hello, can you hear me? 🎙️📻

In my last post about OPS-SAT - The Flying Laboratory, I have covered the visible spectrum and some of the amazing pictures I was able to capture from orbit. 📸

Moving closer to the end of my internship and having selected the concentration of my Master Thesis, I have focused on the Software Defined Radio subsystem.

Above you can see a waterfall image of a 30 second recording in the radio spectrum, centered around 433.90 MHz with 750 kHz bandwidth. It was captured while flying over Poland at an altitude of around 440 km.

Special feature of this recording is a signal sent in the direction of OPS-SAT by Wojciech Kaczmarski SP5WWP, the developer of the M17 protocol 📟. We tried to decode the signal, but ultimately it turned out to be too weak. But fear not, it is not our last try!

On top of that you can see a plethora of other radio emissions in the Ham Radio and ISM bands. It shows the feasibility of the SDR subsystem, but also gives you insight into the Signal Intelligence (SIGINT) opportunities that can be explored.

In my coming work I'll work towards streamlining the operations of the SDR subsystem on OPS-SAT in order to allow more radio experiments to be run on board.

If you are interested in running your experiment (especially radio-related), reach out to us at the OPS-SAT experimenter portal!

Thanks to the OPS-SAT team: David Evans, Tim Oerther, Vladimir Zelenevskiy, Marcin Kovalevskij, Adrián Calleja Vázquez, Georges Labrèche and Tom Mladenov.

My master's thesis, "Software Defined Radio data processing on board OPS-SAT Space Laboratory", is the result of this work.
M17 Project: an open-source digital radio protocol for voice and data, made by and for amateur radio operators. Wojciech Kaczmarski (SP5WWP) started the project in 2019 in Warsaw.
The 2021 ARRL Technical Innovation Award honors Wojciech Kaczmarski, SP5WWP (ARRL).
OPS-SAT: your flying laboratory (ESA).
Mission complete for ESA's OPS-SAT flying laboratory (ESA): OPS-SAT re-entered the atmosphere on 22-23 May 2024.

This post first appeared on LinkedIn.

My OPS-SAT Adventures

2023-10-20T18:02:06.000Z

🚀 Let me show you some of my OPS-SAT Adventures 🌌

I'm pleased to share my experiences as a Mission Control Engineer at the European Space Agency, contributing to the OPS-SAT project. 🛰️

My role involves overseeing various aspects of mission control, starting with facilitating experiments on board to troubleshooting various technical challenges, both in space and on the ground. 🌠

Working alongside the exceptional team led by David Evans has been a fulfilling experience. We're all dedicated to keeping the OPS-SAT mission running smoothly. 🤝

During my first two months as an intern, I gained a deep understanding of the mission, took on responsibilities for onboard experiments, and had the privilege of capturing some incredible images using the onboard camera. 📸

🌄 New Zealand over Hakataramea Valley

The headline picture of this article shows an early morning view over New Zealand's coastline on the right and deep valleys on the left. New Zealand is renowned for its breathtaking landscapes, and the Hakataramea Valley is no exception, known for its rugged beauty and rich Maori heritage.

🏞️ New Zealand over Mount Ruapehu

A sunny morning shot featuring the snow-capped Mount Ruapehu and surrounding lakes (the header picture of this post). Mount Ruapehu is not only New Zealand's highest volcano but is also an active one, providing a glimpse into the geological wonders of this remarkable country.

🏔️ Poland over the Carpathian Mountains

An evening view of the Carpathian Mountains, with fog-filled valleys. Just outside the frame to the left, you'd find the High Tatras, with Rysy as its highest peak. Unfortunately, OPS-SAT didn't manage to capture it, but instead, we get this beautiful view of fog-filled valleys at its base.

🌊 Northern Poland, coast of the Baltic Sea

A grainy, post-sunset picture of the Baltic Sea coast in northern Poland. Just outside of the frame to the right, you would see the Hel peninsula and the Tricity metropolitan area. Instead, we get a view of the long coastline with a multitude of coastline lakes and Słowiński National Park which is home to the unique shifting sand dunes.

I'm looking forward to the next steps in this exciting adventure and the chance to keep you updated on my progress. 🚀🌍

Thanks to my colleagues at the European Space Agency (Vladimir Zelenevskiy, Sam Bammens, Adrián Calleja Vázquez, Marcin Kovalevskij, Rodrigo Laurinovics) and to all of you who've followed my journey so far. Let's continue exploring together! 🌟

Hello, can you hear me?: the next post, about the radio spectrum.
My master's thesis, with the original picture of New Zealand.
OPS-SAT: your flying laboratory (ESA).
OPS-SAT on eoPortal: a 3U CubeSat of about 5.4 kg, the first satellite mission for tests of satellite control technology in orbit.
Słowiński National Park and Mount Ruapehu on Wikipedia.

This post first appeared on LinkedIn.

Five years in SimLE

2023-10-20T16:01:22.000Z

I'm excited to share that after five incredible years with the SimLE Science Club at Gdańsk University of Technology, including two years as President, I'm stepping down from my role.

I want to thank everyone I've worked with for the incredible journey we've had. Your dedication and passion have been the driving force behind our successes.

During my tenure as President, I had the privilege of supporting space projects that I'm especially proud of. I was happy to continue SimLE Stardust, our stratospheric balloon program, and helped liftoff SimLE SimBa, the construction of a hybrid sounding rocket.

These projects opened doors to amazing opportunities. I was fortunate to take part in the REXUS/BEXUS Programme, which involved launching the Stardust BEXUS Project on board the BEXUS 30 balloon from Esrange, Sweden. Additionally, we participated in international rocketry competitions like the Spaceport America Cup and the European Rocketry Challenge, as well as international events like the International Astronautical Congress (IAC).

Most of all I'm happy to had the opportunity to help many of my peers in finding support for all of our endeavors. It was an honor to represent our projects in front of the University and our partners.

Though I'm stepping down from my role, I'm still committed to supporting space exploration and scientific endeavors at Gdańsk Tech. I'm also here to mentor the next generation and continue to learn and grow with them.

I would like to wish all the best to Kuba Jabłoński, Magdalena Sadowska, and Maciej Zawadzki, who are taking on the responsibility as the new President and Vice-presidents of the Club. I have no doubt they'll continue to do great things.

As I step into new horizons, I'm reminded that the journey of discovery is infinite and boundless. The stars may be far, but they're within reach with dedication and innovation.

Ad Astra!

Looking back

I passed the baton in the summer of 2023, just before I left for my internship at ESA's European Space Operations Centre in Darmstadt. This post came a few weeks later. Here is a longer look back at my five years in the club, with links to the posts and sources from that time.

2018-2020: member of team Stardust

I joined SimLE at the start of my studies in 2018. After years of following SpaceX and building the rocket.watch website, a science club with a rocket team was the obvious choice - but I landed in the stratospheric balloon team, Stardust. I started with electronics, then programming, and later the system engineering of the balloon platform. My first big piece of work was the payload electronics and a wireless ESP8266 protocol for the flight computer, and the launch, tracking and recovery of the missions.

Stardust Stratospheric Balloon Mission! (August 2020): the first flights with the new platform.

2020-2021: technical coordinator of Stardust BEXUS

In the REXUS/BEXUS programme of DLR, SNSA and ESA, I was responsible for the electronics of our experiment and for its technical coordination. On 30 September 2021, after two years of work, the experiment flew on board BEXUS 30 from Esrange in Sweden and collected samples of microorganisms from the stratosphere.

Balloon EXperiment for University Students: the BEXUS 30 campaign.
European Rocketry Challenge 2021: two weeks later, I helped the SimBa team at their launch in Portugal.
Dubai Adventure - IAC 2021!: our first International Astronautical Congress, in October 2021.
Autumn 2021 summary (in Polish): BEXUS 30, EuRoC, IAC 2021 in Dubai and the "Złote Lwiątko" award of the Student Government for the Student Scientist of the year.
TVP3 Gdańsk visited the club twice that autumn: a live interview about Stardust and a report for the Inventor's Day about Stardust, SimBa and the Silverhand prosthetic hand (in Polish).

2021-2023: President

In November 2021, the club elected me as its President. At that time, SimLE had more than 100 students in five teams: SimBa (sounding rockets), Stardust (stratospheric balloons), Silverhand (a prosthetic hand with EMG control), SeaSentinel (a port monitoring drone), and the business and outreach section. A big part of my work was not engineering: I looked for partners and funding, represented the projects in front of the University, and helped the teams find support for their ideas.

SimLE Science Club (December 2021): the club and its history, written just after the election.
SimLE Stardust Mission (February 2022): a test flight from my home town, Iława.
Engineering Thesis: Stardust (February 2022): my engineering thesis about the Stardust platform. In November 2022, it received the third-degree award of the President of the Polish Space Agency.
First Stardust Results - PAC 2022 in Biarritz (May 2022): the first scientific results of the BEXUS experiment at the ESA PAC Symposium.
Spaceport America Cup 2022 with AMBER (June 2022, in Polish): I designed the electronics of the AMBER biotechnology payload for our R6 rocket.
Stardust in Paris - IAC 2022 (September 2022): four SimLE presentations at IAC 2022, including our BEXUS 30 paper.
Stardust balloon mission from Iława (May 2023): a flight to 34 km with payloads from other research groups, the first step towards an open stratospheric platform.
In 2023, we also started Stardust NEXT, to pass the knowledge about stratospheric balloons to the next generation of students.

TV interviews from that time (in Polish): "Student-naukowiec" in TVP Olsztyn, SimLE at BioTech Daily in TVP Gdańsk, and "Opinie Elbląg" in TVP Olsztyn about the POLSA award.

After 2023

The Stardust story did not end with my term. The team presented seven years of Stardust at IAC 2023 in Baku, and in 2024 we went back to the PAC Symposium with "Life After BEXUS". In 2026, Maciej Zawadzki is the President of the club, and SimLE still builds rockets, balloons and autonomous boats (Pismo PG, in Polish).

SimLE and Stardust.
Rakiety, balony wysyłane do stratosfery czy dron portowy? Dołącz do SimLE (WIMiO PG, October 2022, in Polish): the teams of the club during my term.
Laureaci studenckiego plebiscytu Złote Lwiątka (Gdańsk Tech, in Polish).

The first part of this post first appeared on LinkedIn.

Seven Years of Stardust - IAC 2023 in Baku

2023-10-05T16:00:00.000Z

This year's International Astronautical Congress was in Baku, Azerbaijan, and I came with a different kind of paper. It wasn't about one mission, but about the whole history of Stardust: how a student project at Gdańsk Tech went from a first test balloon in 2016 to a platform that can catch microorganisms in the stratosphere. I presented it in the Astrobiology and Exploration session. Most of the early missions happened before I joined SimLE in 2018.

Here is the short version:

2016: The first flight had one goal: to check if the team could launch a stratospheric balloon at all. The setup was a balloon, a simple cut-off system, a parachute and a small gondola with a microcontroller logging data. It worked, and it taught the team to take the winds seriously when planning a flight.
2017: The first microbiological mission, with six filters. The sampling system was based on one flown by Japanese researchers in 2005, with extra filters added as controls. The valves never opened. The team still processed the filters as if they had samples on them, and all of them stayed sterile. So no science, but proof that our procedures didn't contaminate anything.
2018: A lighter system with only two filters. This time everything worked, and the air was filtered for an hour in the lower stratosphere. Nothing grew on the agar plates, but the DNA showed mostly Gram-positive bacteria, like Enterococcus, Staphylococcus and Bacillus. Other researchers reported the last two in the stratosphere many times.
2019-2021: We applied to REXUS/BEXUS and were accepted into Cycle 13. The pandemic moved our flight by a year, so in July 2020 we flew a test mission with a smaller version of the new sampling system. In September 2021 the full system flew on BEXUS 30: three pairs of filters, each pair with one control, for DNA analysis, for cultures in normal conditions and for cultures at low pressure in a vacuum chamber. A copy of the experiment ran on the ground as a reference.

Since Biarritz we finally got the DNA sequencing done, and it gave us much better answers than MALDI-TOF alone. None of the bacteria from the stratosphere are Gram-negative. Almost all of them belong to three families that earlier studies found up there too. One of them is new to the list: Streptomyces microflavus, from a family that nobody had found in the stratosphere before. We also grew one mould, so bacteria are not the only organisms that survive there.

At PAC in Biarritz someone asked a good question: are you sure it all came from the stratosphere? The balloon surface is not sterile, and we took the caps off the air inlets before launch. Swabs from the balloon showed a very small amount of Gram-negative bacteria, and none of them showed up in the stratospheric samples. Our CFD analysis also shows that the wind is unlikely to get into the inlet pipes. That doesn't rule out contamination completely, but it makes it unlikely.

The last part of the paper is about what came after BEXUS. Many of us senior members had to hand the project over, so we recruited new students and added "NEXT" to the name. After a year of work, Stardust NEXT flew their first mission to test their own on-board computer, communication system, cutter, rigging and parachute. In August 2023 they flew a second mission without any help from us, with a new payload called Storm to study how toxins move at different altitudes in the stratosphere.

It's the same path the original Stardust took: technical tests first, then science. The next goal for the new team is BEXUS. In the paper we wrote that our results go beyond microbiology, and I believe that. To keep research going you need people, so we put a lot of time into passing on what we learned.

Read the full paper: SimLE Stardust: How an experiment evolved from student tinkering to a stratospheric research platform (PDF).

Spaceport America Cup 2023

2023-06-25T02:00:00.000Z

W czerwcu 2023 roku po raz drugi pojechaliśmy z kołem naukowym SimLE na Spaceport America Cup - największe na świecie zawody studenckich rakiet, organizowane przez Experimental Sounding Rocket Association (ESRA) w Nowym Meksyku. Rok wcześniej, na naszym pierwszym SAC, żaden polski zespół nie wystartował. Tym razem przyjechaliśmy z doświadczeniem i z nadzieją na pierwszy lot.

Zawody trwały od 19 do 24 czerwca 2023 roku. Startowaliśmy w kategorii 10k SRAD Hybrid/Liquid & Other: rakiety z własnym silnikiem hybrydowym, na pułap 10 tys. stóp (ok. 3 km).

Mimo starań

Niestety, mimo całej pracy włożonej w przygotowania i wysiłku na miejscu, nie udało nam się wystartować. Za lot dostaliśmy więc zero punktów.

Na wynik w Spaceport America Cup składa się jednak nie tylko lot. Jury ocenia też raport techniczny oraz jakość projektu i wykonania rakiety - czyli całą pracę, którą zespół wykonał przez poprzednie miesiące. I tę pracę doceniono. Według oficjalnych wyników ESRA dostaliśmy:

174 punkty za raport techniczny (Project Technical Report),
218 punktów za projekt i wykonanie (Design & Build),
60 punktów za zgłoszenie i raporty postępu,
50 punktów bonusu za ładunek w formacie CubeSat.

Razem 502 punkty i 3. miejsce w naszej kategorii, na 8 zespołów. Wyżej znalazły się Polytechnique Montréal, której rakieta poleciała i wylądowała tylko z niewielkimi uszkodzeniami, oraz PWr in Space z Politechniki Wrocławskiej. Rakiety PWr in Space i AGH Space Systems wystartowały, ale wylądowały z rozległymi uszkodzeniami, więc za lot i odzysk dostały zero punktów. Dlatego AGH, mimo udanego startu, znalazło się w klasyfikacji za nami.

Polskie zespoły

W 2023 roku Polska miała na SAC mocną reprezentację, co dobrze widać na zdjęciu w nagłówku. PUT Rocketlab z Politechniki Poznańskiej wygrał kategorię 30k SRAD Hybrid/Liquid, PWr in Space był drugi w naszej kategorii, SimLE trzecie, a AGH Space Systems czwarte.

Więcej

Oficjalne wyniki Spaceport America Cup 2023 (ESRA): arkusz z punktacją wszystkich zespołów.
Zawody Spaceport America Cup – studenci z Polski w gronie najlepszych zespołów (gov.pl).
Spaceport America Cup 2022 z projektem AMBER: nasz pierwszy wyjazd.
Five years in SimLE.

Zdjęcie w nagłówku: PUT Rocketlab, za stroną gov.pl.

Stardust balloon mission from Iława

2023-05-27T12:50:03.000Z

Yesterday, team Stardust of SimLE Science Club conducted a successful stratospheric balloon mission!

The aim of the Stardust programme is to create a stratospheric platform allowing anyone to conduct near-space experiments. This is the first step on our way!

On board we hosted a few payloads, including:

Quantum Random Number Generator (QRNG) from Quantum Cybersecurity Group,
Seeds prepared by the Astrophysics Science Club,
Analog and digital cameras.

On top of that we tested the tracking system and onboard computer as well as the mechanical cutter system.

The mission lifted off from Iława and after about 90 minutes reached 34 km in altitude. Then it safely descended under a parachute with a soft touchdown near Góra Dylewska, just 23 km from the launch location.

It couldn't be a better day, and a better team to pull all of this together. Huge thanks to the team: Magdalena Sadowska, Dominika Bagińska, Maciej Kapciński, Jakub Radgowski, Mateusz Gwozdowski and Nikodem Netkowski.

If you are interested in flying with us, let us know at stardust@simle.pl.

Stardust on the SimLE website.
Absolwenci „Żeromka” puszczają balon (naukowy!) (Gazeta Olsztyńska, in Polish): the launch was on 26 May 2023, and the seeds came from a paulownia tree. Three of us went to the same high school in Iława.
SimLE Stardust Mission: the previous flight from Iława, in February 2022.
Balloon EXperiment for University Students: Stardust on BEXUS 30.

This post first appeared on LinkedIn.

„Opinie Elbląg” w TVP Olsztyn

2022-11-19T11:00:00.000Z

Po nagrodzie III stopnia w konkursie Prezesa Polskiej Agencji Kosmicznej na najlepsze prace inżynierskie zaprosiła mnie TVP Olsztyn do programu „Opinie Elbląg”. Łączyłem się z Bremy, gdzie spędzałem semestr studiów magisterskich.

Rozmawialiśmy o tym, dlaczego stratosfera jest jednym z najsłabiej zbadanych miejsc, o projekcie Stardust i o mojej pracy inżynierskiej nad elektroniką eksperymentu. Mówiłem też o tym, że do koła naukowego dołączyłem, żeby nauczyć się elektroniki, a najważniejsza okazała się interdyscyplinarność i praca zespołowa.

Więcej

Engineering Thesis: Stardust.
Nagroda Prezesa Polskiej Agencji Kosmicznej dla studenta PG (Politechnika Gdańska).

Stardust in Paris - IAC 2022

2022-09-19T18:00:00.000Z

At the end of my Dubai post I asked if I would see you in Paris. I made it, and this time not only as a visitor. Our Stardust paper got into the late-breaking abstracts session of the Space Life Sciences Symposium at the 73rd International Astronautical Congress, so I could present the BEXUS 30 results to the IAC audience.

If you missed the earlier posts: Stardust catches microorganisms in the stratosphere. We flew on the BEXUS 30 balloon from Esrange Space Center in Sweden on 30 September 2021. Above 15 km the valves opened and the pumps filtered stratospheric air for 244 minutes, about 3500 litres of it. The gondola landed at 12:29, a helicopter brought our box back, and the scientific team had the samples just 4 hours after landing.

The honest summary is that this is hard science. The stratosphere has very few microorganisms, so you work with tiny amounts of material, and the risk of contamination is high. What we showed is that contamination can be controlled, and that modern biotechnology can work with such small amounts. We combined classical microbiology, growing cultures on agar, with MALDI-TOF mass spectrometry and DNA sequencing.

Two results I was happy to talk about:

Up to 9 of the strains might be new species or strains. We don't know yet which ones came from the stratosphere and which from the ground air in northern Sweden, where our reference experiment ran. The DNA sequencing, which is still pending, will tell us.
One of the microorganisms produces a blue dye, and within a certain range, the colder it is, the more dye it makes. We are still studying it.

What I value most about BEXUS is that it let a group of students focus on the science. The campaign and the launch were run by professionals from SSC and DLR, and experts from DLR, SSC, ZARM and ESA helped us through the whole project. We could put our energy into the payload.

The research was funded by the "Plutonium" grant of Gdańsk University of Technology, the Students' Council of Gdańsk Tech and the "Best of the Best 4.0" grant of the Polish Ministry of Science and Higher Education. Thank you!

The analysis of the samples continues, and we hope to fly more missions.

Read the full paper: BEXUS 30, SimLE Stardust - Investigation of Microbes in the Stratosphere (PDF).

Zwiedzamy Pumping Station: One w Chicago

2022-07-24T10:00:00.000Z

W Chicago odwiedziłem hackerspace Pumping Station: One. To jedna z największych takich przestrzeni, jakie widziałem - około 500 członków.

W czerwcu 2022 roku pojechałem z SimLE na Spaceport America Cup 2022 w Nowym Meksyku. Po zawodach zostałem w Stanach Zjednoczonych jeszcze na miesiąc - to była moja pierwsza podróż po USA. Chicago było jej ostatnim przystankiem, w lipcu. Samą podróż chciałbym kiedyś opisać osobno.

Pracownie: stolarska (z osobnym pomieszczeniem na odpylanie), metalowa ze spawalnią i kuźnią, ploter plazmowy CNC do blach, pracownia tekstylna i artystyczna, laboratorium elektroniczne, a w kuchni nawet browar.

Najciekawsze były dla mnie zasady organizacji, które pozwalają utrzymać porządek przy tylu ludziach. Porzucone projekty dostają „czerwony bilet”. Uprawnienia do maszyn członkowie zdobywają przez kursy, a o zakupach decydują głosowania. Na końcu filmu porównuję to z Hackerspace Pomorze, który miał wtedy około 30 członków.

Więcej

Pumping Station: One.
Tour de *space - nasze relacje ze zwiedzania spejsów na forum HSP.
Pięć lat w Hackerspace Pomorze.

Spaceport America Cup 2022 z projektem AMBER

2022-06-25T15:51:31.000Z

Nadganiamy posty z wakacji...

W czerwcu miałem fantastyczną możliwość wzięcia udziału w Spaceport America Cup 2022 wraz z SimLE oraz projektem AMBER (Autonomous Modular Biotechnology Experiment on a Rocket).

Celem udziału w konkursie było wystartowanie rakiety naszej produkcji na 3 km wraz z autorskim ładunkiem na pokładzie. W projekcie jestem odpowiedzialny za projekt elektroniki układu badawczego.

Po miesiącach przygotowań udało nam się dotrzeć do Nowego Meksyku wraz z trzema innymi zespołami z Polski - PUT Rocketlab, AGH Space Systems oraz PWr in Space. Niestety z przyczyn niezależnych od nas, pomiędzy pogodą a problemami organizacyjnymi, żadnemu zespołowi z Polski nie udało się wystartować. W kategorii rakiet hybrydowych tylko 4 z 13 zespołów z sukcesem oderwało się od ziemi. Pokazuje to trudność realizowanego problemu.

Pomimo nieoczekiwanego efektu, wyjazd przysporzył zespołowi nowe doświadczenia, które wykorzystamy przy kolejnych wyjazdach konkursowych.

Jestem wdzięczny za możliwość uczestniczenia w jednym z najwybitniejszych projektów realizowanych na Politechnice Gdańskiej.

Jeszcze czekamy na powrót naszej rakiety z USA, ale niedługo mamy nadzieję na ponowną próbę startu!

Więcej

Polecą (z) rakietą do Stanów Zjednoczonych! SimLE na Spaceport America Cup (WIMiO PG): szósta rakieta SimLE miała polecieć na 3 km z 4-kilogramowym ładunkiem, który bada wpływ lotu rakiety na biofilm. Ładunek powstał przy wsparciu naukowców z NASA Ames Research Center.
Spaceport America Cup: strona zawodów.
Stardust in Paris - IAC 2022: kilka miesięcy później zespół AMBER przedstawił wyniki na IAC 2022 w Paryżu.
Zwiedzamy Pumping Station: One w Chicago: po zawodach zostałem w USA jeszcze na miesiąc, a Chicago było ostatnim przystankiem tej podróży.

Ten wpis ukazał się pierwotnie na LinkedInie 25 września 2022 roku.

First Stardust Results - PAC 2022 in Biarritz

2022-05-05T16:00:00.000Z

Seven months after the BEXUS 30 flight we had our first results, and the place to show them was the 25th ESA Symposium on European Rocket and Balloon Programmes and Related Research, PAC for short, in Biarritz, France. It's where people who work with sounding rockets and stratospheric balloons in Europe meet, from the agencies to student teams like ours, so it was a good audience for a first look at the data.

Quick reminder of what we flew. The Stardust sampling system had six filters: three for sampling and three controls that stayed sealed between closed valves for the whole flight. After the balloon passed 15 km, the valves opened and two pumps pulled stratospheric air through the filters for 244 minutes. At the same time an identical copy of the experiment, the "groundbox", ran at the launch pad in Esrange, so we could compare the stratosphere with the air near the ground.

Most of the work went into not contaminating anything. Every tube, valve and joint was washed with filtered isopropanol and sterilised in an autoclave, and the system was assembled in a laminar flow cabinet by someone wearing sterile gloves. An hour before liftoff the whole gondola got sprayed with isopropanol, inside and out. With so few microbes up there, one careless touch could ruin the result.

What we found so far:

The stratosphere is really poor in microorganisms compared to the air we breathe. The flight filters gave us 8 colonies: 7 bacterial strains and 1 mold.
All of them grew from the samples we kept at 0.1 bar. The stratospheric samples kept at normal pressure gave us nothing.
None of the stratospheric bacteria were Gram-negative. Gram-positive bacteria have thick cell walls, which may be what protects them up there.
They took much longer to grow than the ground samples. Our explanation is that they are adapted to the harsh conditions and need time to readjust to the lab.

MALDI-TOF mass spectrometry identified some of them, for example Microbacterium oleivorans and Bacillus licheniformis, but many came back as "unspecified". Part of the reason is that the database we used is made mostly for pathogenic bacteria. Our estimate is that up to 10 new species or strains might be in the samples, either from the stratosphere or from the ground air in northern Sweden. The DNA is prepared for sequencing, but we still need the funding to do it.

The discussions after the presentations were really useful. One question stuck with us: can we be sure that every culture really came from the stratosphere? The balloon surface is not sterile, and the caps on our air inlets come off before launch. It's a fair point, and we will need to answer it.

PS: Thanks to all the friends and members of other teams in the Cycle 13 of REXUS/BEXUS programme! It was a pleasure meeting you, and I hope it is not the last time we meet...

Read the full paper: BEXUS 30 Stardust - Preliminary Results of Investigation of Microbes in the Stratosphere (PDF).

Zwiedzamy MAKE Barcelona i NanosatLab

2022-04-28T10:00:00.000Z

W kwietniu 2022 roku byłem w Barcelonie i odwiedziłem dwa miejsca.

MAKE Barcelona

MAKE Barcelona to duży makerspace, około 600 m². Ma dwa rodzaje członkostwa: podstawowe, z dostępem do wspólnej przestrzeni przez całą dobę, i droższe, z własnym stanowiskiem do pracy nad konkretnym projektem. Dużo stanowisk mają artyści - ktoś robi gitary, ktoś inny grafiki naświetlane światłem UV. Jest laser, drukarki żywiczne, wspólna kuchnia i miejsce na spotkania.

NanosatLab

Na Politechnice Katalońskiej odwiedziłem NanosatLab, laboratorium małych satelitów. Ma symulator pola magnetycznego do testowania układów orientacji (ADCS), komorę próżniową i pomieszczenie czyste. Pracownia studencka przypomina do złudzenia nasz ProtoLab w SimLE: śrubki, stacje lutownicze i drukarka 3D - oraz memy! Studenci mogą tam przychodzić po godzinach, bo laboratorium obsługuje zatrudniony absolwent.

Więcej

NanoSat Lab UPC.

SimLE Stardust Mission

2022-03-29T19:59:26.000Z

SimLE Stardust - misja stratosferyczna z Iławy | 27 Lutego 2022

First stratospheric mission of 2022 organized by SimLE Science Club based at Gdańsk Universityty of Technology.

This mission is a pre-coursor to the new Stratospheric Balloon Programme at the SimLE Science Club: "Stardust NEXT". It's purpose is to summarize the experience and lessons learned from the BEXUS programme, and pass it on to the new generation of students at Gdańsk Tech.

Pełne nagranie z misji

This post first appeared on Patreon.

Kim jest haker? TVP Olsztyn

2022-03-03T11:00:00.000Z

Tydzień po ataku Rosji na Ukrainę TVP Olsztyn zaprosiła mnie jako przedstawiciela Hackerspace Pomorze do rozmowy o hakerach. Przygotowałem inny materiał, ale myślę, że udało mi się podołać wyzwaniu.

Próbowałem odczarować słowo „haker”: wyjaśnić różnicę między „white hat” a „black hat”, opowiedzieć, czym jest rozproszony kolektyw Anonymous, czym jest wojna informacyjna i biały wywiad (OSINT). Mówiłem też o hakerach, którzy pomagają w kryzysie, na przykład utrzymując łączność radiową. Jako przykład podałem Egipt w czasie Arabskiej Wiosny.

Więcej

Engineering Thesis: Stardust - Stratospheric Experiment Platform

2022-02-15T17:00:00.000Z

I defended my engineering thesis at Gdańsk University of Technology. It closes my studies in Automatic Control and Robotics at the Faculty of Electrical and Control Engineering. The supervisor was dr inż. Daniel Wachowiak. The thesis is in Polish, with the title "Stardust - Stratosferyczna platforma eksperymentalna" (Stardust - Stratospheric experiment platform).

The thesis describes the electronics that controlled the Stardust microbiological experiment. You can read about the experiment in my post about BEXUS. It flew on the BEXUS 30 balloon from Esrange Space Center in Sweden on 30 September 2021.

The thesis covers:

The concept of the Stardust mission, the SimLE Science Club and the REXUS/BEXUS programme.
The design of the electronics: the microcontroller, the communication system, the memory, the sensors, the power supply, the control of the pumps, the heaters and the servos, and the current measurement.
The design of four printed circuit boards: the power board, the logic board, the experiment board and the sensor board.
The fabrication, soldering, assembly and tests of the boards.
The data from the 2020 test mission and from the BEXUS 30 flight.

Two results from the flight data are interesting. During the July 2020 test flight in Poland, the sensors inside the experiment measured more than 50 °C. The thermal insulation kept in the heat from the pumps and the electronics, which operated all the time. The pressure data also shows why a simple pressure altimeter is not accurate in the stratosphere.

Read the full thesis: Stardust - Stratosferyczna platforma eksperymentalna (PDF, 5.6 MB, in Polish).

Update, November 2022: The thesis received the third-degree award in the fifth edition of the competition for the Award of the President of the Polish Space Agency (POLSA) for the best diploma thesis in space research, in the category of engineering theses. Read the news from Gdańsk Tech.

Student-naukowiec w TVP Olsztyn

2022-01-16T11:00:00.000Z

Po zdobyciu Złotego Lwiątka w kategorii „Student Naukowiec” zaprosiła mnie telewizja TVP Olsztyn. W programie „Wstaje nowy dzień” opowiadałem o projekcie Stardust, o European Rocketry Challenge i o planach koła SimLE na Spaceport America Cup.

Padło tam też zdanie, do którego wracam do dziś: obiecano nam lot na Marsa, a dostaliśmy Twittera. Rozwijam tę myśl w eseju „Więcej niż zbiorowisko śrubek”.

SimLE na BioTech Daily

W tym samym czasie TVP Gdańsk pokazała w „Przeglądzie Gospodarczym” konferencję BioTech Daily w Gdańskim Parku Naukowo-Technologicznym. Zespoły Silverhand i Stardust z SimLE przedstawiały tam swoje projekty: tanią protezę dłoni i metody metagenomiczne, którymi badamy mikroorganizmy ze stratosfery. Wystąpienie SimLE zaczyna się w 2:42.

Więcej

Podsumowanie jesieni 2021, z nagrodą Złotego Lwiątka.
Five years in SimLE.

Dubai Adventure - IAC 2021!

2021-12-22T16:22:23.000Z

Did I mention already that it was quite a year for me?

Welp, If it wasn't enough, after the BEXUS and EuRoC campaign I had a great pleasure traveling to Dubai for the International Astronautical Congress! Naturally it wouldn't be possible without the SimLE science club.

Ever since the original Mars Colonial Transporter presentation from Elon Musk in Adelaide, IAC was on my shortlist. The first time I came close was in 2019 when members of the club attended the IAC in Washington. I couldn't be there, but you might have remember the gift packages that were sent out on my behalf by my friends. I hope you liked it!

This time around I could be there in person, no strings attached. The city itself was quite surprising, knowing that it had been build from scratch on a desert. There is something to be said about the wealth of the United Arab Emirates, as it is one of the few countries that could accomplish something like this.

The congress itself was an amazing opportunity to meet people and companies that I have since known from the internet. I've talked with representatives of Boeing, Lockheed Martin, NASA, ESA, Rocket Lab and many many more. Sadly there was no SpaceX present, although I heard you could come by some representatives in private. It doesn't really surprise me, as they would have been eaten alive if they had a stand on the exhibition hall. You could also visit a stand of the Polish Space Agency where we left some stickers of our science club.

After all it is a congress, so scientific presentations were the main course. The highlight for me was a panel of representatives from JAXA who talked about the complexities of Hayabusa2 mission. There was also a great panel of most space agencies chefs from ESA, NASA, Roscosmos, JAXA and even CNSA who recorded a message to the audience. Another highlight would be a presentation of Roscosmos regarding their reusable rocket development and a cheesy question from the public asking who "inspired" them to take on it. Hearing the answer of Mr. Rogozin in person was quite something and I don't think any recording can convey the atmosphere in the room :P

Accompanying the congress there was of course a Juri's Night party! Of course the date is wrong, but it is the only other right time to have fun in the name of the first human spaceflight. I don't think I've ever enjoyed any party as much as this one.

Also in town there is a EXPO 2021. Same thing as the EXPO which gave us the Eiffel tower in Paris, this time around it is being held in Dubai. It is still open till March 2022. Among all the countries present my favorite was of course Poland. USA comes close second with their exhibition of Falcon 9 first stage replica!

I had a real blast traveling to Dubai and spent some quality time there doing the things I love the most. Spaceflight industry is really awesome and I hope it is not the last time I have opportunity to attend congress like this one. Next one is in Paris, see you there?

PS: 2$ patrons are being sent a small gift of appreciation from Dubai, let me know when it arrives!

This post first appeared on Patreon.

SimLE Science Club

2021-12-22T15:51:30.000Z

Two last posts of mine were about aerospace activities that take place within the science club I'm part of. Let me tell you a little bit more about it.

I'm a student of Gdańsk University of Technology. In the beginning of my studies I have heard about a rocket team that is doing something that I have been really interested at the time. I have been recommended to join a science club, and after following SpaceX for years and building rocket.watch website this was the only way to go.

In the end I landed in the stratospheric balloon team called "Stardust". This is where I spent the last 3 years working on the balloon platform and experiment we conducted with microbiologists from the university. I started from learning electronics, did some programming and in the end worked on system engineering aspects. In the end I was the main person responsible for the electronics for the BEXUS mission we did this year.

It was quite a journey and I have learned a lot while there!

In the meantime there are some other projects. Namely the SimBa team which is working on rockets. It is quite advanced team, with their own hybrid engine development. Did you know that solid rocket motors are considered explosives, and there is no clear path to buy and store them in Poland? This makes rocket development somewhat harder than what you might be used to in the USA for example. The team has also very strong relations with Polish Rocketry Society. It is the largest rocketry group in Poland, and it provides resources and legal structure to launch rockets in Poland. It is how we can get access to military sites and test our rockets before competitions.

Other projects within the club are:

Silverhand - the team of medical engineering are constructing a 3D arm prosthetics that is really cheap and highly customizable, with hopes to help people that cannot afford an expensive prosthetics.

Throughout the years there has always been a team working on sea-bound vehicles like an autonomous boat (Seafarer) and this year a port drone called Sea-sentinel.

The club has existed for almost 10 years now, and the projects are just the recent history of the club. The very first project was a flight simulator called "Skyhawk", where students constructed a working replica of a cockpit of a plane with the same name - Cesna Skyhawk.

The latest development in the history of the club is also a personal one for me. I have become the president of the club, and have been trusted with coordinating the efforts within the club through the coming years. I hope to do a great job and not to diminish the legacy of this amazing organization.

This post first appeared on Patreon.

European Rocketry Challenge 2021

2021-12-22T15:24:13.000Z

Right after the BEXUS campaign in Sweden I had opportunity to attend a rocketry competition with another team in my Science Club.

SimLE SimBa is a rocketry program on my university that builds hybrid motor rockets for the purpose of launching in rocketry competitions like Spaceport America Cup. Sadly, we missed the opportunity to launch in SAC in 2020 and 2021. Since then a new rocketry competition has popped up in Portugal. It's called European Rocketry Challenge and has basically the same rules as the USA counterpart.

The aim of the competition is to get as many points as possible. The points are given for the construction, safety, operations and the final parameters of the flight. There are different categories for different rocket motor types (liquid, solid, hybrid) and flight altitudes (3km / 10k feet or 9km). It is not about going as high as possible - rather aiming for particular altitude. There are different approaches to achieve so, and there are variety of implementations from different teams.

The competition took place October 11-16th 2021 in Ponte de Sor, Portugal. 21 university teams from all over Europe have attended, including 3 teams from Poland.

Each team has been working on assembling their rockets which shipped disassembled from their universities. The launches took place from a nearby military site. Each team had to go through the entire process themselves during which the teamwork and technical aspects were graded.

Although the rocketry department is not my main line of work within the Club, I was able to help the electronics team solve issues with the flight computer. At least I hope it worked :P

Needles to say it was a really exhausting experience. It was the first time the team worked so far outside of their workshop. As if the construction of a rocket wasn't complex enough, we had to work in hot Portuguese sun and following the organizers rules and limitations.

In the end our rocket has lifted off on October 16th around 3pm. We aimed at 3km altitude, but due to technical problems the rocket only flew 617 meters. We didn't win anything, but we came back very much experienced.

Next goal of the team is to launch in next years Spaceport America Cup. Hopefully I can make it too!

This post first appeared on Patreon.

Balloon EXperiment for University Students

2021-12-22T14:57:25.000Z

This year was quite something for me.

Last post I've written was about the stratospheric balloon mission my science club conducted in preparation to the BEXUS (Balloon EXperiments for University Students) mission from Esrange, Sweden. Since then the mission has been postponed to 2021, and it finally has happened in September this year!

Just to remind you, the experiment we are conducting is of microbiological nature. It's called "SimLE Stardust". We're trying to catch microorganisms from the stratosphere and examine their DNA in search of mutations and characteristics that allow them to survive in harsh stratospheric conditions. We talk higher levels of cosmic radiation, lower pressure and temperature and other factors that make them more robust than earth-bound microorganisms. Our previous missions resulted in cataloging some previously unknown families of bacteria. The research shows great prospects and we hope to write a scientific paper about it.

I was beyond excited when we finally headed out to Esrange Space Center with the experiment ready for launch. After 2 years of work prolonged by the global events, we were finally ready. It wasn't a perfectly constructed experiment, but we did what we could to make it work.

The campaign took 2 weeks during which we conducted some last minute checkups and fixes and then integrated and tested the systems with BEXUS vehicle. The liftoff took place September 30th at 7:00 AM local time. The vehicle lifted off smoothly and achieved flight altitude of 27.3km. After 6h of flight the mission has been terminated and the gondola of the balloon safely landed in Finland. Our experiment has been transported back via helicopter and the microbiologists on our team secured the samples for later research.

The flight resulted in 4h of filtering time of stratospheric air. While the main experiment was in the stratosphere we also had a copy on ground, which filtered the air for reference.

The entirety of program which is run by Swedish, German and European space agency is an amazing experience to be had. We went through the entire life cycle of a typical space mission from the conception of the scientific idea, verification of the assumptions, through construction of the experiment and in the end launch from a real space center.

It is a truly European endeavor - the BEXUS vehicle is constructed by the Germans, launched by Swedes and the experiments are coordinated by the international European Space Agency.

During the campaign I've met the most amazing people from entirety of Europe. Brilliant students from different universities created some amazing scientific equipment. The workers at the Agencies are a true inspiration and motivation to work within space industry.

So far this was one of the most experiences in my life, and I hope it is not the last!

This post first appeared on Patreon.

Podsumowanie jesieni 2021

2021-11-15T19:12:22.000Z

Co się działo przez ostatni miesiąc z hakiem... nawet nie wiem. Ale podsumujmy!

Wszystko zaczęło się od SimLE Stardust BEXUS Project gdzie po 2 latach pracy nad projektem w ramach programu REXUS/BEXUS dotrwaliśmy do kampanii startowej z kosmodromu Esrange, w Szwecji. W ostatni dzień Września nasz eksperyment mikrobiologiczny wystartował na pokładzie balonu stratosferycznego BEXUS 30. Udało się wzbić na granicę kosmosu i uruchomić eksperyment, co skutkowało w zebraniu interesującego nas materiału badawczego. Doświadczenie zdobyte w trakcie tej kampanii było fenomenalne. Uczucie stresu przy pracy, skupienie przy integracji, po euforię w momencie odlotu. A po wszystkim wielka ulga, chociaż przeplatana myślami o wszystkich rzeczach które można było zrobić sprawniej lub lepiej. To tylko podkreśla znaczenie zdobytej wiedzy przy pracy nad takim projektem. Teraz wszystko w rękach ekipy Mikrobiologicznej z SimLE i trzymam kciuki za jak najlepsze wyniki naukowe.

Z małą chwilą oddechu udało się wskoczyć do pomocy zespołowi SimLE SimBa przy starcie rakietowym w konkursie konstruktorskim European Rocketry Challenge organizowanym przez Portugalską Agencję Kosmiczną. Do startu doszło 16 Października, a jemu towarzyszyły podobne uczucia - stres, euforia, ulga. Chociaż nie udało się zdobyć żadnej z nagród, kolejne cenne doświadczenia zostały dodane do puli. Zespół szykuje się dalej do startu w Spaceport America Cup już w przyszłym roku, gdzie apetyt na sukces jest jeszcze większy!

Ledwo wróciwszy do ojczyzny, obowiązki skierowały mnie gdzie indziej - a tym razem do Dubaju na Międzynarodowy Kongres Astronautyczny! Tam prezentowaliśmy całokształt działalności KN SimLE światowej publice z sektora kosmicznego. Opiekun Koła Adam Dąbrowski wraz z Szymonem Krawczukiem zaprezentowali 6 prezentacji naukowych z zakresu ich działalności w projekcie HEDGEHOG REXUS Project oraz aktywności studenckiej w polskim sektorze kosmicznym, między innymi przy Radzie Studentów POLSA. To jeszcze nie był czas na prezentacje papierów naukowych w ramach członków koła, ale kto wie? Może następny IAC 2022 w Paryżu będzie nasz?

W całym tym natłoku wydarzeń pojawiły się również 3 nominacje w Plebiscycie Aktywności Studenckiej Samorządu Studentów Politechniki Gdańskiej - "Złote Lwiątka". Naturalnie po jednej na każdy z naszych projektów: Stardust oraz SimBa. Zaskakującym obrotem spraw była natomiast nominacja mojej skromnej osoby w kategorii "Student Naukowiec" za działalność w projekcie Stardust. W trakcie sobotniej gali miałem oficjalnie przyjemność odebrać statuetkę "Złotego Lwiątka" jako laureat tej kategorii.

Serdecznie dziękuję wszystkim osobom z którymi współpracowałem oraz miałem okazję poznać w trakcie tej fantastycznej podróży. W szczególności dziękuję moim przyjaciołom z Koła Naukowego SimLE (czy już o nich wspominałem?!) bez których ta podróż oraz rozwój nie byłby możliwy. Doświadczenie zdobyte w tym intensywnym okresie czasu będzie mi służyło przez lata!

Więcej

Każde z tych wydarzeń ma na blogu osobny wpis po angielsku:

Inne źródła:

Laureaci studenckiego plebiscytu Złote Lwiątka (Politechnika Gdańska).
Marcin Jasiukowicz w cyklu „Łączy nas Politechnika Gdańska”.
Wysyłają balon do stratosfery, by zbadać „tajemnicze” bakterie (Politechnika Gdańska).

Ten wpis ukazał się pierwotnie na LinkedInie.

SimLE w „Dzień Dobry tu Gdańsk!”

2021-11-09T11:00:00.000Z

Jesienią 2021 roku koło naukowe SimLE dwa razy trafiło do porannego programu „Dzień Dobry tu Gdańsk!” w TVP3 Gdańsk.

22 października łączyłem się ze studiem, w którym dziekan Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Okrętownictwa, prof. Andrzej Seweryn, opowiadał o nowościach na wydziale. Ja mówiłem o projekcie Stardust: o mikroorganizmach ze stratosfery, które zebraliśmy na balonie BEXUS 30, i o tym, czego mogą nauczyć biotechnologię.

9 listopada, z okazji Dnia Wynalazcy, TVP3 pokazała reportaż o całym kole: Stardust na BEXUS 30, rakieta SimBa na European Rocketry Challenge i proteza dłoni Silverhand. Opowiedziałem też, skąd u mnie chęć bycia naukowcem: z domu, w którym rzeczy się naprawia, a nie kupuje nowe.

Więcej

Balloon EXperiment for University Students: Stardust na BEXUS 30.
Five years in SimLE.

Zwiedzamy Makerspace Stockholm

2021-10-22T10:00:00.000Z

Przy okazji wyjazdu do Szwecji odwiedziłem Makerspace Stockholm. Przestrzeń jest w piwnicy akceleratora startupów, a oprowadził mnie po niej Norbert.

Najbardziej spodobał mi się system etykiet na drukarkach 3D i na rzeczach członków: z etykiety wiadomo, czyja jest dana rzecz i czy ktoś jeszcze z niej korzysta. Oprócz drukarek jest tam laser, ploter, pracownia elektroniczna, a także pracownie do drewna i metalu.

Film na YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=L5uXUtAjQf0

Richard Stallman is in Town!

2021-09-21T19:26:59.000Z

Dnia 21 Września 2021 mieliśmy okazję spotkać się z nikim innym jak Richardem Stallmanem we własnej osobie!

Wszystko dzięki klaraloft oraz iwanowi, którzy zaaranżowali całe spotkanie w gronie członków stowarzyszenia. Dziękujemy!

Mieliśmy okazję porozmawiać o naturze ruchu Wolnościowego oraz zadać kilka pytań. Główny motyw spotkania można opisać jako niejaką ewangelię z strony Richarda, który tłumaczył nam esencję swojego wolnościowego podejścia. Została udzielona również rekomendacja dla naszej organizacji - aby stworzyć zasadę która wymaga od uczestników wykorzystywania wolnych ("free" as in freedom) licencji w projektach realizowanych w ramach Hackerspace. Miałoby to na celu poparcie tej idei oraz jasne zaznaczenie jakie idee są dla nas ważne - popularyzując ruch wolnościowy.

Rozmawialiśmy również o różnicy między "Open Source" a "Free" oraz różnych problemach na pograniczu oprogramowania i biznesu w odpowiedzi na pytania które padły w trakcie spotkania.

RMS również przedstawił swoje osobiste podejście: na swoich urządzeniach nie używa oprogramowania które nie jest "wolne". Używa Thinkpada który w wszystkie możliwe sposoby działa wyłącznie pod wolnym oprogramowaniem. Nie wspiera również firm i rozwiązań które nie respektują jego wolności. Od razu zaznaczył, że zdaje sobie sprawę jak ekstremalne jest to podejście. W praktyce ma znaczenie każdy wybór. Nawet gdy korzystamy codziennie (np. w pracy) z rozwiązań które nie respektują idei wolności, każda okazja która wykorzystujemy do korzystania z wolnego oprogramowania ma znaczenie i pcha tą ideę do przodu.

Po spotkaniu wręczyliśmy podarunek w postaci polskich słodyczy (Richard rozpoznał Ptasie mleczko z swojego lokalnego sklepu w USA :P) oraz mieliśmy okazję zebrać autografy na kilku fantach: kopii GNU/GPLv3 oraz 2 zdjęciach z dedykacją "Happy Hacking"!

Aktualizacje

22 września 2021

Zapiszę jak jeszcze pamiętam: reakcja Ryśka na jego zdjęcie w stroju Saint IGNUcius - "I had a lot of fun doing that, because I'm an atheist." Na zdjęciu obok broszka z napisem "Impeach god" :D

Ten wpis ukazał się pierwotnie na forum Hackerspace Pomorze, gdzie inni uczestnicy spotkania dopisali swoje wrażenia.

Budujemy szklarnię!

2021-08-21T10:00:00.000Z

Wiosną 2021 roku, kiedy spejs dopiero budził się po pandemii, w Hackerspace Pomorze wyrosła szklarnia. Zaczęło się od wątku na forum, a skończyło na kopule z rurek ze złomu, w której rosły pomidory, a dane z czujników leciały przez radio.

Pomysł

Pod koniec marca karo zaproponowała, żeby spejs miał własną hodowlę warzyw - na większą skalę niż parapet - i system monitoringu roślin na Arduino albo Raspberry Pi. Miejsce znalazło się na działce jednego z członków, a lista upraw obejmowała pomidory, cukinie, papryki, ogórki, dynie i zioła. Na jesień planowaliśmy spejsowe święto plonów.

Wątek szybko obrósł w pomysły: FarmBot, bramka LoRa, nawóz z pobliskiego hipodromu, a nawet czyjaś praca inżynierska o sterowaniu szklarnią. Najważniejsza okazała się jednak wiadomość, że w tuBazie po majówce powstaną geodomy pod uprawy.

Kopuła z rurek

8 maja pojechaliśmy do tuBazy i FabLabu Trójmiasto. Ich geodom-szklarnia tak nas zainspirował, że już następnego dnia zaczęliśmy budować własny prototyp. Pierwszy dzień budowy nagrałem w formie timelapse'u:

Do skończenia konstrukcji zabrakło nam czterech rurek. Znalazłem je w starych łóżkach na złomie: kupiłem jeden bok łóżka i przewiozłem go rowerem critbita, z rurkami przywiązanymi wzdłuż ramy. Dojechałem cały, a na złomie zostało jeszcze materiału na drugą szklarnię.

28 maja okryliśmy kopułę folią. Zaraz potem pojawiły się pierwsze pomidory, regał z IKEA od Jogurta i apel o niepotrzebne półki, europalety i deski. W środku było od razu o kilka stopni cieplej niż na zewnątrz - szklarnia robiła to, co do niej należało.

Elektronika i radio

Latem szklarnia zamieniła się w poligon elektroniczny. 11 lipca karo z ekipą zamontowali panel słoneczny i Raspberry Pi. Dwa tygodnie później, przy pikniku na działce (na zdjęciu w nagłówku), przetestowaliśmy łączność radiową: pakiety APRS ze szklarni docierały bez problemu przy mocy 1 W.

Z tego wyjazdu wyszedł plan na dalszą pracę. Raspberry Pi miało wystawiać własną, ukrytą sieć WiFi i mieć awaryjne połączenie kablem, bo modem LTE przestał działać. Zamiast osobnego Arduino zdecydowaliśmy się na czujniki na NodeMCU, które łączą się z Raspberry przez WiFi, a Domoticz miał je konfigurować automatycznie. Telemetrię miał wysyłać direwolf, przez kabel audio do radia Baofeng UV-3R.

Na początku sierpnia SQ2WSZ i SQ2MTG złożyli skrzynkę z czujnikami, w tym z czujnikiem jakości powietrza Luftdaten. Na Raspberry Pi 3B+ działały już direwolf i Domoticz, całość zasilał akumulator przez przetwornice step-down, a skrypt czekał tylko na dane z czujników. Pod koniec sierpnia hamsterking pochwalił się szczepkami pomidorów, które w szklarni miały się świetnie.

To był jeden z tych projektów, w których każdy dołożył coś od siebie: ktoś działkę, ktoś rurki, ktoś półkę, ktoś radio.

Więcej

Szklarnie spejsowe: cały wątek na forum, ze zdjęciami wszystkich uczestników.
Radiowa Środa: spotkania z SP2GDZ, od których zaczęła się radiowa część projektu.
Pięć lat w Hackerspace Pomorze.

Ten wpis podsumowuje wątek „Szklarnie spejsowe” na forum Hackerspace Pomorze z okresu od marca do sierpnia 2021 roku.

20 urodziny SKOS

2021-05-30T10:19:25.000Z

Mam się czym pochwalić, to się pochwalę!

W ostatni piątek miałem przyjemność zorganizować urodziny organizacji o wdzięcznej nazwie SKOS. Sieć Komputerowa Osiedla Studenckiego już od 20 lat formalizuje działania związane z budową sieci komputerowej w akademikach Politechniki Gdańskiej.

Zainspirowany ideami "hackerstwa" wszelkiego rodzaju, płynącymi z oglądania poczynań takich organizacji jak Chaos Computer Club, czy konferencji jak Defcon, byłem zaszczycony możliwością sprowadzenia blisko 40 osób z historii organizacji.

Okazuje się, że Polacy nie gęsi, swój internet mają, także spotkanie było wypełnione anegdotami na temat wczesnych początków sieci już w 1995 roku, problemów z popularyzacją pomysłu wśród władz uczelni, a potem formalnego zrzeszania się pomiędzy akademikami pod wspólną organizacja SKOS'u (Hackerspace, take notes!). Oprócz tego wszystko na temat życia studenckiego w akademiku i przypały z usługami min. forum "SzPieG", czy wjazdem Policji na teren akademika "za torrenty".

Ja oraz yakub mamy przyjemność bycia członkami organizacji, ale również kilka osób z orbity spejsowej też maczało swoje palce - choćby ttorcz czy odkurzacz.

Poniżej kilka zdjęć z wydarzenia i historii. Na górze wspólne zdjęcie, A.D. 2021, koloryzowane!

Budowa sieci w Domu Studenckim nr 2 (to ten najwyżej na górce pod lasem, niecałe 100 m od spejsu). Remont w 2006 roku i budowa serwerowni w 2001 roku.

"Akcja huj" po wtargnięciu policji na teren akademika i zgarnięciu serwera usługi Direct Connect w 2008 roku. Więcej na stronie https://hrynek.com/080610-akcja.huj/.

Życie studenckie na drzwiach pokoju jednego z adminów sieci i założyciela SKOS (niejakiego Szutkesa).

Wczesne klepanie konfiguracji w serwerowni w DS5 na osiedlu Wyspiańskiego.

Jak widać, działo się!

Chcę jeszcze podziękować karo, critbit, hamsterkingowi i not7cd z Hackerspace Pomorze za to, że wpadliście, posłuchaliście i pomogliście w organizacji grilla! Było mi o tyle lżej :P

Oczywiście nic nie byłoby możliwe bez obecnej kadry adminowskiej i wiedzy kumulowanej przez studia w spejsie, KN SimLE i innych przedsięwzięciach. Fajnie się bawię na tych studiach :P

szPieG

Na forum not7cd dorzucił kontekst do historii o szPieGu: studencki portal w pewne dni miewał więcej kliknięć niż trojmiasto.pl, bo studentów podłączonych do sieci było więcej niż wszystkich mieszkańców z internetem razem wziętych. Serwis upadł w 2003 roku, bo nie przypadł do gustu ówczesnym władzom uczelni (trojmiasto.pl: "Portal należy zamknąć").

29 maja 2024

zibi wrzucił na Discorda świetną znajdźkę z Archiwum Internetu:

Wiadomość z portalu szPieG, zapisana w 2004 roku.

Niestety nie cały szPieG się zachował, ale jego zgliszcza można przeglądać w Archiwum Internetu:

Więcej

Sieć Komputerowa Osiedla Studenckiego na stronie Politechniki Gdańskiej.
SKOS PG na Facebooku.

Ten wpis ukazał się pierwotnie na forum Hackerspace Pomorze i w skróconej wersji na LinkedInie.

infdev.xyz – nasz serwer Minecraft

2021-05-17T10:00:00.000Z

Nie wszyscy o tym wiedzą, ale od przeszło roku razem z not7cd prowadzimy serwer Minecraft na zasobach serwerowych hackerspace'u. Projekt nazywa się infdev.xyz - od Infdev, jednej z pierwszych wersji gry.

Regularnie gramy na nim ze znajomymi ze studiów, a w czasie pandemii szczególnie często.

To projekt ewolucyjny: nie ma własnego sprzętu. Działa na tym serwerze, którego konfiguracją akurat się zajmuję. Pierwszym domem infdev.xyz jest arthur, maszyna w hackerspace.

Mamy dwa tryby gry:

skull.infdev.xyz: zwykły serwer, na którym można grać ze znajomymi, budować konstrukcje, a nawet zabić smoka. Na zdjęciu w nagłówku jest fragment mapy tego świata.
sunset.infdev.xyz: serwer z modami, który wymaga zainstalowania dodatkowych paczek.

Serwer ma własny Discord, zintegrowany bezpośrednio z grą. Na tych samych zasobach hackerspace stawia też serwery do innych gier - ostatnio przerabialiśmy tak Valheim.

Aktualizacja (2026)

Serwer przetrwał kilka przeprowadzek. Po arthurze trafił na blejdy: obudowę blade Dell PowerEdge M1000e, którą przywieźliśmy do hackerspace'u z Warszawy i przenieśliśmy do kolokacji w SKOS, sieci akademików Politechniki Gdańskiej (całą historię opisuje The Blejd Saga). Przez pewien czas działał też tymczasowo na lucy, kolejnej maszynie hackerspace'u.

Nie obyło się bez awarii, ale niedawno udało się odzyskać nasz świat - wszystko, co zbudowaliśmy od 2020 roku, dalej stoi na swoim miejscu.

Dziś infdev.xyz to „serwer dla niedzielnych graczy” z trzema światami. Wchodzi się na play.infdev.xyz i przełącza się między nimi komendą /server:

skull: nasz oryginalny świat, w którym gramy od 2020 roku.
sunset: nowy świat, na razie testowy.
unpacked: świat z paczką All The Mods 10 - technika, magia i automatyka, około 500 modów naraz.

Więcej

infdev.xyz: jak dołączyć.
Mapa świata skull.
Pomocy, nie śpię bo kopię bloki w Minecrafcie! - mój wpis na forum hackerspace'u.

Ten wpis rozwija mój wpis na forum Hackerspace Pomorze.

Zwiedzamy tuBaza i FabLab Trójmiasto

2021-05-09T10:00:00.000Z

W piękny majowy dzień odwiedziliśmy z ekipą Hackerspace Pomorze tuBazę i FabLab Trójmiasto w Gdańsku. Na miejscu stoi geodom (kopuła geodezyjna), a obok szklarnia, która zbiera wodę z dachu do zbiorników. W środku miały rosnąć truskawki.

W samym FabLabie są regularne warsztaty, piec do wypalania gliny z zapasem szkliw i frezarka CNC, na której można wycinać w drewnie.

Następnego dnia zaczęliśmy budować własną szklarnię - o tym jest osobny wpis: Budujemy szklarnię!

Więcej

UNIX Magic Posters

2021-05-04T17:40:03.000Z

Ciekawa królicza dziura mnie spotkała dzisiaj...

Rano pojawił się na Hacker News artykuł o bardzo ciekawej grafice...

https://news.ycombinator.com/item?id=27029196

Plakat jest na prawdę uroczy, w fajnym stylu i dużą ilością gagów typowych dla takiego na przykład hackerspejsu.

Na szczęście w archiwum internetu zachował się wysokiej rozdzielczości skan i autor artykułu pokazuje jak najlepiej go sobie wydrukować. W komentarzach pod artykułem ktoś z Niemiec oferuje się je wydrukować za symboliczne kwoty (oczywiście napisałem maila, zrzutka dla zainteresowanych wkrótce :P).

Szybkie szukanie w internecie pokazało, że ta jedna praca jest tylko jedną częścią z zestawu 3 prac. Ale o tych pozostałych w internecie jest bardzo cicho. Nie są też jakoś wybitnie piękne, niemniej jednak mój wewnętrzny zbieracz chciałby mieć wszystkie!

OSINT stosowany bardzo szybko doprowadził mnie do listy nazwisk i maili osób które mogą być w posiadaniu wszystkich 3 prac. Oprócz tego, osoba podająca się za syna autora komentuje ich rzadkość:

This poster is extremely rare. My father illustrated this series. He was not happy with the quality of the posters and inadvertently made them rare by throwing them all away. He still has the other two-a small handful that he is willing to sell.

Jednocześnie osoba która podaje się za znajomego rodziny informuje:

I believe that’s not quite accurate; I’m in contact with the artist’s spouse and can say more in about a week.

Tutaj się trochę zawiodłem, nie chciałbym płacić ani fortuny, ani łamać praw autorskich. Dalsze poszukiwania skupiły się na skontaktowaniu właścicieli zestawu plakatów. Jedna z osób to mieszkaniec Izraela, który już w 2019 roku wyjawił chęć sprzedaży, jednak spotkał się z małym zainteresowaniem. Mimo że prace są bardzo rzadkie, to również ewentualny target sprzedaży jest bardzo mały. Jak to powiedział właściciel:

I care less and less as years go by whether there is value. I love these posters, they went with me from job to job, from office to office, from the early 90's, if memory serves.

But - she who must be obeyed says: "Hanging them in home office is RIGHT OUT!"

Binning them is too painful.

Spending time and money on scanning them is very low on my priority list.

So, I am stuck.

Were there a magic fairy that would come to my house in the depths of night, take the posters, scan them VERY HQ and leave me a bottle of Islay - I'd be glad!

W innym tweecie, na zapytanie o możliwość zeskanowania prac, właściciel wyjawił swoje obawy przed taka operacją wbrew autorowi.

Także na tym na razie stanęło, połączyłem osobę znającą rodzinę autora z osobą posiadającą plakaty w bardzo dobrym stanie. Czekam na efekty. Możliwości są dwie: albo autor machnie ręką, albo będzie chciał górę złota. Trzymajcie kciuki w każdym razie.

Aktualizacje

4 maja 2021

Bonus: 450-600 USD za transport grafik paletą? "Half-pallet. Just like an HP power cord they forgot to ship, once." Kto nie widział takiego marnotrawstwa w korpo, niech pierwszy rzuci kamieniem...

Zaraz po napisaniu tego posta przyszła pośrednia odpowiedź autora. Jan-Piet Mens, autor artykułu, skontaktował się z żoną Gary'ego Overacre'a: zostało około 30 plakatów "Unix Feuds" i 65 "Unix Magic", podpisanych przez Gary'ego, po 250 USD plus pakowanie i wysyłka. Zamówienia zbierał Jan-Piet i przekazywał je rodzinie autora.

Well, za taką cenę raczej odpadam, ale zobaczymy co będzie jak zejdą prace... Może ktoś je zeskanuje.

5 maja 2021

Meh, myślę że po tym jak autor otworzył sprzedaż swoich kopii to ciężko będzie wywalczyć skan.

Za to odezwała się osoba z Niemiec, która oferowała wydruk skanu: odbitka nieco większa niż A2 (43x65 cm) na grubym papierze Hahnemühle Photo Rag albo na płótnie Hahnemühle Daguerre Canvas. Na zachętę, tak wygląda odbitka A2 na płótnie:

Takie kopie w następującej cenie:

11.1 EUR / 51 PLN za sztukę

+ 13.99 EUR / 65 PLN za przesyłkę do Polski całego zamówienia.

Zbieram zamówienia!

1 czerwca 2021

4 plakaty są już w HSP. Jeden musi zawędrować do HS-Waw, reszta do odebrania w spejsie.

The Blejd Saga, czyli czemu DevOps'owi jest [nie]potrzebna lutownica

2021-03-26T17:00:00.000Z

Spisana wersja mojej prezentacji o tym, jak do Hackerspace Pomorze trafiła obudowa blade Dell PowerEdge M1000e. Slajdy są na końcu wpisu.

Inspiracja: "The Mainframe Kid"

Wszystko zaczęło się od wystąpienia "Here is what happens when an 18 year old buys a mainframe" z 2016 roku. Jego bohater kupił mainframe IBM Z890 z 2004 roku.

The story begins...

~2020: Hackerspace Warszawa oferuje usługi serwerowe "na blejdach".
Jesień 2020: Na forum HS Łódź pojawia się informacja o serwerze od HS Waw.
2021: Ja nie chcę być gorszy, też chcę "serwer".

Co to ma w środku?

16x Dell PowerEdge M610
2x Dell PowerConnect M6220
4x zasilacze 2360 W

Jakie to jest wielkie? Nie aż tak duże. Ile to waży? Dużo. Ile to ciągnie prądu? Oj, jeszcze więcej...

Pierwsze uruchomienia

Montaż
Podłączenie do zasilania
Aktualizacja oprogramowania...
Rozwiązanie zarządzania zdalnego
Zamontowanie w kolokacji

Problem: komunikacja RS232

Urządzenie jest zablokowane - switch, karta zarządzająca wymagają zmiany hasła. Zworka na płycie CMC (Chassis Management Controller) pozwala na reset hasła panelu sterowania, jednak reset głębszych konfiguracji wymaga wejścia przez interfejs RS232.

Jak się okazuje, to nie tylko błędnie ustawiony Baud-rate, ale elektryczna niekompatybilność współczesnych konwerterów USB-TTL, które pracują w zakresie napięć +/- 5 V. Prawidłowy sygnał RS232 ma +/- 12 V, a działający zakres łapie się od 8 do 15 V - powyżej 5 V, które oferuje zwykły konwerter.

Rozwiązanie: więcej starego sprzętu!

Oto wszystkie moje próby stworzenia kompatybilnego konwertera. Co ciekawe złącze RS232 w m1000e ma kształt zwykłego złącza USB, także konwerter wygląda komicznie - z USB na USB, ale w protokole RS232.

Ostatecznie znalazłem starą płytę główną, która miała sprzętowo zaimplementowany interfejs komunikacyjny.

To jest momen w którym odkryłem, że w pełni załadowanego Blade Chassis nie można przesunąć po podłodze - waży ponad 200 kg. Dlatego urządzenia musiałem spiąć na przykład "dotyku boga".

Sukces! Co teraz?

Reset ustawień switcha
Aktualizacja oprogramowania
Gotowi do wrzucenia do kolokacji?

Zarządzanie zdalne!

Zanim zostawimy urzadzenie samemu sobie, musimy zabezpieczyć możliwość zarządzania zdalnego. Nietrywialne jest połączenie z urządzeniem z 2009 roku. Wygasłe certyfikaty, nieaktualne szyfry i stare technologie jak Java Webstart do uruchomienia KVM to tylko czubek góry lodowej. Ostatecznie skorzystałem i napisałem z wielu własnych skryptów bashowych, które automatyzują zarządzanie chassis - logowanie, zmiana ustawień, uruchomienie KVM:

Aby wyabstrachować wiele problemów, jako pierwszą usługę zainstalowaliśmy Proxmoxa.

Ostatecznie urządzenie zostało ujarzmione i pozwalało na kontrolę zdalną. Tutaj sekwencja urochomienia w akompaniamencie muzycznym:

m1000e odpowiada na komendy zdalne i uruchamia blejdy

Teraz kolokacja

Blejdy ostatecznie znalazły się w kolokacji, dzięku uprzejmości kolegów z SKOS.

W trakcie przeprowadzki wygięło się kilka pinów łączących jednego blejda z chassis, jednak precyzyjna praca z śrubokrętem pozwoliła na jego naprawę. Ostatecznie maszyna została uruchomiona - napój dla skali.

The End

Podziękowania dla q3k i pioter z hackerspace.pl oraz iwana i yakuba z hsp.sh.

Slajdy: The Blejd Saga (PDF, 3,8 MB) oraz oryginał w Google Slides.

Stardust Stratospheric Balloon Mission!

2020-08-21T13:03:10.000Z

Hello everyone!

Sorry for not being active here. I owe you an update on things I'm doing lately!

Two years ago I've started studying on Gdańsk University of Technology, Poland where I've met a fabulous people from SimLE scientific club. The team and I are working on a balloon system that conducts microbiological research of the stratospheric biome. Basically, it consists of a vacuum pump and a set of syringe filters that filter the stratospheric air. The syringe filters are later checked for presence of microorganisms like bacteria. The purpose of the research is to find the ways the organisms can stay alive in the harsh stratospheric conditions. It is believed that some of the mutations might be useful here on Earth.

The first, pioneer mission of the experiment was conducted in 2018, just before I joined the science club. In the time since though, we have pitched the idea to ESA/DLR/SNSA BEXUS program (Balloon EXpriments for University Students, joint venture of European, German and Swedish space agency) . The idea got through, and right now we plan on launching the experiment from the continental Europe's only space port - Kiruna, Sweden - later this year!

Exactly a month ago (sorry for not reaching out sooner), we have conducted a test mission of our system before the BEXUS launch, pictures and results of which I want to share with you in this blog post!

In the project I'm responsible for electronics and firmware design. All I'm doing is open source and available on my GitHub, which I'll link below.

By supporting me on Patreon you help me work on awesome projects such as this!
In the meantime I still keep rocket.watch up and running, but I do not have much time to work on new features. I hope to find some time to migrate the site to the new Launch Library API hosted by my friends from thespacedevs.com.

Thank you for continued support,
Marcin Jasiukowicz

PS1: If you want to talk more about the project or just talk about in spaceflight in general, please consider joining my Discord server: rocket.watch/discord

PS2: here are some resources about the project:
https://stardust-bexus.net/
http://simle.pl/en/projects/stardust
http://rexusbexus.net/bexus/

https://github.com/simle-stardust/Stardust/releases/tag/1.0.0
https://github.com/simle-stardust/PCB/releases/tag/1.0.0

https://ttnmapper.org/track/?experiment=Simle_Stardust&startdate=2020-07-20

I'm also attaching a .kml file that you can view in Google Earth, and a Mission Technical Report with preliminary results of the mission sent to our mentors at ESA.

This post first appeared on Patreon.

Jak dostaliśmy się do REXUS/BEXUS

2019-12-09T17:00:00.000Z

Program REXUS/BEXUS Szwedzkiej, Niemieckiej i Europejskiej Agencji Kosmicznej pozwala studentom wysłać własny eksperyment na rakiecie sondującej (REXUS) albo na balonie stratosferycznym (BEXUS). Rok 2019 był rokiem, w którym zespół Stardust zawalczył o miejsce na balonie.

Skąd się wzięliśmy

Kiedy jesienią 2018 roku dołączyłem do SimLE, zespół Stardust miał już za sobą pierwsze badania stratosfery przy pomocy balonów. Pierwsza misja poleciała w kwietniu 2016 roku. We wrześniu 2017 roku z Torunia wystartowała pierwsza misja mikrobiologiczna: balon doleciał na wysokość prawie 30 km, a gondola wylądowała na drzewie we wsi Kotomierz. Do końca 2018 roku zespół zbudował też własną komorę próżniową do testowania sprzętu przed lotem.

Wyniki pierwszych badań wyglądały obiecująco, więc zespół zawalczył o środki na ich kontynuację. Latem 2019 roku projekt Stardust dostał od Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego 225 tys. zł w programie „Najlepsi z Najlepszych! 4.0”.

Szansa na profesjonalizację

Pieniądze to jedno. Aplikacja do REXUS/BEXUS była dla nas przede wszystkim wielką szansą, żeby sprofesjonalizować badania. Program prowadzi zespoły studenckie przez cały cykl życia prawdziwej misji kosmicznej: kolejne przeglądy projektu przed ekspertami ESA, DLR i SSC, pełną dokumentację eksperymentu (Student Experiment Documentation) i kampanię startową według zasad, jakie obowiązują przy prawdziwych lotach. Dla zespołu, który dotąd wypuszczał balony na własną rękę, był to skok o kilka poziomów.

Wniosek

Z początkiem semestru zespół 10 studentów z kół naukowych SimLE i Koła Studentów Biotechnologii Politechniki Gdańskiej usiadł do wniosku. Pomysł: zebrać mikroorganizmy ze stratosfery i zbadać je w laboratorium. Trzeba było przelać na papier całą koncepcję eksperymentu - od mikrobiologii, przez elektronikę i mechanikę, po plan misji.

Warsztaty selekcyjne w ESTEC

Wniosek przeszedł do drugiego etapu. W dniach 27-29 listopada 2019 roku polecieliśmy do Amsterdamu, a stamtąd do Noordwijk, do ESTEC - centrum technicznego Europejskiej Agencji Kosmicznej. Był to mój pierwszy wyjazd do Holandii i pierwsza wizyta w ośrodku ESA.

Na warsztatach 13 zespołów z całej Europy przedstawiało swoje projekty panelowi ekspertów. Byliśmy jedynym zespołem z Polski. Czwórka reprezentantów - Agnieszka, Dominika, Mateusz i ja - miała 20 minut na prezentację i 20 minut na pytania. Poza tym była okazja, żeby poznać historię ESA, zobaczyć technologie kosmiczne od środka i zrobić sobie zdjęcie przed makietą modułu Columbus.

Mail z 9 grudnia

Po warsztatach zostało czekanie. 9 grudnia 2019 roku przyszedł mail: zostaliśmy wybrani do 13. cyklu programu, razem z 9 innymi zespołami. Stardust miał polecieć na balonie BEXUS.

Kolejne kroki przyszły szybko: w styczniu 2020 roku pisaliśmy pierwszy dokument projektowy (SED), a w lutym pojechaliśmy na Student Training Week do Esrange za kołem podbiegunowym, gdzie przeszliśmy przegląd wstępnego projektu. Dalszy ciąg tej historii to testowy lot z lipca 2020 i start na balonie BEXUS 30 we wrześniu 2021 roku.

Wzór na kolejne lata (dopisane w 2026 roku)

Ta logika - najpierw własne, małe misje, potem obiecujące wyniki, a na końcu program, który wymusza profesjonalny warsztat - stała się dla nas wzorem. Po BEXUS 30 próbowaliśmy ją powtórzyć z nowym pokoleniem zespołu: w Stardust NEXT nowi członkowie od podstaw uczyli się procedur na własnych lotach z Iławy, a w 2023 roku połączone zespoły jako SimLE STORMDUST znów zaaplikowały do REXUS/BEXUS i 13 grudnia 2023 roku zostały przyjęte do 15. cyklu programu. Więcej o tym w poście Life After BEXUS.

Więcej

New student teams selected for REXUS/BEXUS (ESA, 9 grudnia 2019): lista wybranych zespołów, w tym „Stardust: Investigation of microbes in the stratosphere”.
Strona zespołu Stardust BEXUS w Archiwum Internetu.
REXUS/BEXUS: strona programu.

Zdjęcie: zespół Stardust BEXUS.

HevelHack 2019: znajdź swoją planetę

2019-10-20T18:38:00.000Z

W październiku 2019 roku pojechaliśmy z ekipą Hackerspace Trójmiasto na hackathon do Centrum Hevelianum w Gdańsku, organizowany przez inkubator Starter. Zadanie nazywało się „Znajdź swoją planetę!”: przygotować interaktywną wizualizację planet pozasłonecznych na wystawę w Hevelianum.

Egzoplanety

Organizatorzy przygotowali dla nas krótkie wprowadzenie. Pierwsze egzoplanety odkrył Aleksander Wolszczan w 1992 roku - trzy planety wokół pulsara PSR 1257+12. W 2019 roku potwierdzonych egzoplanet było już ponad 4100, w tym Proxima b, skalista planeta w ekosferze najbliższej nam gwiazdy. Zadanie: pokazać odwiedzającym, jak różnorodne są te światy i jak wiele z nich może przypominać Ziemię.

Co zbudowaliśmy

Przez sobotę i noc z 19 na 20 października zbudowaliśmy aplikację „Egzoplanety w Hevelianum” z dwoma trybami:

Szukaj: przeglądarka katalogu znanych egzoplanet, z danymi o planecie i jej gwieździe.
Buduj: zaprojektuj własną planetę i sprawdź, czy mogłoby na niej istnieć życie.

Backend w Pythonie (Flask) liczył ekosferę gwiazdy - zakres odległości, w którym woda może być ciekła - z masy i temperatury gwiazdy, a także średnią temperaturę planety. Do grupowania planet z katalogu użyliśmy algorytmów klastrowania ze scikit-learn. Frontend rysował planety w WebGL, z własnymi shaderami, i działał jako aplikacja webowa z service workerem.

Historia commitów dobrze oddaje klimat hackathonu: od pierwszego commita w sobotę rano, przez wersję 0.0.5 późnym wieczorem i 0.1.0 o trzeciej nad ranem, do wersji 1.2.0 w niedzielę wieczorem. W zespole był m.in. not7cd, z którym rok później zakładaliśmy Hackerspace Pomorze.

Więcej

Kod projektu na GitHubie, dziś w organizacji Hackerspace Pomorze.
Centrum Hevelianum.
Pięć lat w Hackerspace Pomorze.
NASA Space Apps Challenge Gdańsk 2018: mój poprzedni hackathon.

T.I.M.E.S. – case study w Ilmenau

2019-01-23T17:00:00.000Z

Mój pierwszy wyjazd zagraniczny z kołem naukowym SimLE nie był wcale związany z rakietami ani balonami. Był to konkurs case study T.I.M.E.S. (Tournament in Management and Engineering Skills), który organizuje ESTIEM - europejskie stowarzyszenie studentów inżynierii i zarządzania.

Eliminacje lokalne

Konkurs zaczyna się od eliminacji na poszczególnych uczelniach. W czteroosobowym zespole SimLE wygraliśmy edycję na Politechnice Gdańskiej. Zadanie polegało na przygotowaniu i obronie przed jury analizy przypadku biznesowego - w naszym przypadku był to pojedynek Blockbustera z Netflixem.

Półfinał w Ilmenau

Zwycięstwo dało nam awans do półfinału, który w styczniu 2019 roku odbył się na Uniwersytecie Technicznym w Ilmenau w Niemczech. Spędziliśmy tam kilka dni, rozwiązując kolejne case study razem z drużynami z innych krajów Europy.

Tym razem musieliśmy uznać wyższość drużyn z Holandii i Finlandii, które awansowały do wielkiego finału. Dla mnie był to jednak świetny początek: pierwszy wyjazd z SimLE, pierwsza praca w zespole pod presją czasu i pierwsza prezentacja przed międzynarodowym jury.

Więcej

Post SimLE o półfinale na Facebooku (23 stycznia 2019).
ESTIEM - European Students of Industrial Engineering and Management.
Five years in SimLE: co było dalej.

Zdjęcia: SimLE.

NASA Space Apps Challenge Gdańsk 2018

2018-10-21T16:00:00.000Z

W październiku 2018 roku, na samym początku studiów, poszedłem na NASA Space Apps Challenge w Gdańskim Parku Naukowo-Technologicznym. To był 48-godzinny hackathon, organizowany jednocześnie w setkach miast na świecie. W Gdańsku współorganizowali go koło naukowe SimLE, GPN-T, Fundacja CODE:ME i Hackerspace Trójmiasto. W dniach 20-21 października 38 osób w 7 zespołach pracowało nad zadaniami przygotowanymi przez NASA.

Global Rocket Watch

Nasza drużyna nazywała się DataBoys. Najpierw próbowaliśmy zrobić coś w kategorii polarnej, ale z dostarczonymi danymi nie udało się zbudować niczego sensownego. Przerzuciliśmy się na zadanie „Do YOU Know When the Next Rocket Launch Is?” - narzędzie do śledzenia startów rakiet z całego świata. Dla mnie, po latach budowania Rocket Watch, był to temat jak znalazł.

Zrobiliśmy aplikację webową, która pokazuje nadchodzące i historyczne starty rakiet na trójwymiarowym globusie NASA WorldWind. Dane pochodziły z Launch Library, otwartej bazy prowadzonej przez wolontariuszy. Na globusie dobrze widać, skąd naprawdę startują rakiety. Chcieliśmy dodać też loty suborbitalne, ale starczyło czasu tylko na podstawowe narzędzia do wyciągania tych danych.

Nic nie wygraliśmy. Nagrodę publiczności w Gdańsku dostał zespół Torfowe Tury, a do globalnego finału przeszły Tardigrada i We Don't Know What We Are Doing.

Ludzie

Ważniejsze od projektu okazało się to, kogo tam poznałem. Na tym hackathonie spotkałem osoby, które wprowadziły mnie w kosmiczny świat Politechniki Gdańskiej:

Adama Dąbrowskiego i Szymona Krawczuka z zespołu HEDGEHOG. Kilka miesięcy później, w marcu 2019 roku, ich eksperyment poleciał w kosmos na rakiecie REXUS 25 z Esrange w Szwecji, a ja kibicowałem im na Twitterze.
Ludzi z koła naukowego SimLE, do którego dołączyłem tej jesieni i w którym spędziłem pięć kolejnych lat.
not7cd z Hackerspace Trójmiasto, z którym byliśmy w jednej drużynie i z którym później współtworzyłem Hackerspace Pomorze.

Więcej

Gdańsk na stronie Space Apps Challenge 2018: zespoły i projekty.
Global Rocket Watch: opis naszego projektu.
Kod projektu na GitHubie.
Kosmiczny hackaton NASA po raz drugi w Gdańsku (Kosmonauta.net).
Gdański eksperyment HEDGEHOG zrealizowany po starcie z Esrange (Space24).

Rocket Watch is not over, and it's better than ever

2018-06-27T16:12:29.000Z

At this point it's probably a stale story, but still very important to me. If you are a longtime r/spacex subscriber you might remember my humble beginnings back in 2016, when I built a simple html file that consisted of a few frames containing launch webcast, reddit comment section and audio sources that helped you track the event of a launch without need to juggle between tabs and windows.

It was all fun and I got a ton of feedback that fuelled me to do more and continue with the project. I applied the same concept to recovery threads by embedding public camera views into the site. Sadly that didn't go without hiccups. You might remember the PTZtv "disaster" caused by my negligence of copyright law...

"Let me clear up the rumor and set the record straight. Rocket Watch is over."

I got threatened with lawsuits by the owners of the camera (they claimed to know my identity back then, but they never actually reached out). Even then, I got a ton of support from you guys and a vote of confidence that I bear to this day. It sparked a time of change that made me rethink the concept of the project, and mobilized others to fill in the place of the missing camera, by going out and taking picture themselves, even talking about building our own crowdsourced camera (It never came to fruition, but it was a fun little experiment :D). After that I have kinda flown under the radar wanting to build something better. Since then, it has been my hobby to build this website from scratch, even though I had no prior education in web development. It's still by no means perfect, but I feel like it's finally ready to present to you guys!

I expanded the project to include the entirety of spaceflight, not only SpaceX. Now you can get to know any agency in the world thanks to the rich database of launches, spanning out from the inception of rocketry to the latest news, rumors and updates.

The list of features consists of, but is not limited to:

Launch notifications before every launch with available live webcast;
Notifications about popular posts and articles in spaceflight communities;
Yearly stats and performance records for all agencies featured in the database;
News feeds for reddit, facebook, twitter and youtube official news channels when available;
Site works great on all screen sizes. You can pin it to your desktop on Chrome (Desktop and Android) and iPhone / iMac and use just like a native app;
Dark mode for all you night owls out there!
Curated collections of launches: CRS missions, Apollo missions and more...

Visit it under a very memorable url of rocket.watch!

Also, check out some of other cool projects that support Rocket Watch: the Rocket Launch Schedule Google Chrome addon made by mrfhitz, the Go4Liftoff website and Discord bot made by scorp1579, and the OKTO Discord Bot by CallidusUmbra.

If you have any feedback you can join our Discord server or simply leave it in a comment down below. If you like the project, consider supporting me on Patreon. Follow us on social media at @rocket_watch, @yasiupl and r/RocketWatch. You can also review us on Product Hunt!

At the same time I would love to express thanks to the people I've met along the way:

EchoLogic - rip his account, but he will always live in my heart <3
TheVehicleDestroyer for his amazing FlightClub website and API that helped me start the journey.
The rest of the awesome r/spacex mod team! You guys rock!
Librarians and devs of the awesome Launch Library without whom this project wouldn't be possible!
The r/SpaceX GitHub and Slack group. Particularly richiksc for designing the current r.w look!
scorp1579 - maker of the Go4Liftoff website and Discord bot, and great help in answering my dumb questions :P
Bug catchers and all those who gave insightful feedback into how make this project even better: roflllobster, Phenom10x, fourmica, MagnaArtium, Nenjo, Fredozorus, halcyoncmdr and more...
Patrons who decided to monetarily support this project! ikerneii, Yogu & CAM-Gerlach
Many more whose names I don't remember!

Most importantly, special thanks to all the members of r/SpaceX - the N°1 community on the internet. You guys are absolutely the best!

The story of Rocket Watch

I added this section and the next one in 2026, from my tweets of that time, the Reddit thread and the project repositories.

2015: I wrote about the first landing of a Falcon 9 first stage on my old blog, and cut a compilation of the SpaceX webcast. I made more of those in 2016, for example ORBCOMM-2 in under a minute and the first landing on a droneship.
Spring 2016: the first version, spacex.yasiu.pl: one page with the webcast, the Reddit live thread and audio. For #bargewatch, I added the AIS position of the droneship, marine radio and the public camera of Port Canaveral, so you could see the booster come back to port. In May 2016, I said hello to 25 users of the site from Hawthorne, California - the headquarters of SpaceX.
May 2016: "Rocket Watch is over". For the JCSAT-14 recovery, the site embedded the Port Canaveral webcam of PTZtv. The CEO of PTZtv called this "hacking", wrote in the SpaceX Facebook group that "Rocket Watch is over", had the host take the site down, and threatened legal action. On 12 May 2016, EchoLogic, a moderator of r/spacex, summarised the dispute in the post "Regarding PTZtv, and links to their Port Canaveral Webcam" (a copy is at the end of this post). The subreddit removed all links to the webcam, and the community started to plan its own camera. PTZtv called our death, but we persevered: two weeks later, Rocket Watch was live again for the Thaicom 8 launch - without the camera.
Summer and autumn 2016: ula.yasiu.pl for the launches of United Launch Alliance, data.yasiu.pl with a repository of SpaceX documents, and even apple.yasiu.pl for the iPhone 7 event.
January 2017: a new version, written from scratch, at rocketwatch.yasiu.pl, with launches of all agencies from the Launch Library. In November 2017, it went to Product Hunt.
2018: the domain rocket.watch, an Android app, a Discord server, and this post. In April 2018, the Hungarian news site HVG recommended Rocket Watch to its readers as the place to check when the next rocket launches.
2019: the source code moved to GitHub, with a separate API. After I started university, I slowly stopped maintaining the project: my time went to the Stardust balloon team, and the last big changes are from 2019.
March 2022: I was busy with my engineering thesis and forgot to renew the domain. That was the end of Rocket Watch. The rocket.watch domain now belongs to someone else, so the links to it in the original post are removed.

The PTZtv post from 2016

On 12 May 2016, EchoLogic, a moderator of r/spacex, wrote "Regarding PTZtv, and links to their Port Canaveral Webcam". The post quotes the statement of PTZtv about Rocket Watch, which sparked controversy in the community. I keep a copy of the archived page here, in case archive.today goes away:

The archived page (HTML, with the comments).
The full archive (ZIP, 0.7 MB), as downloaded from archive.today.
The original capture on archive.today, from 12 May 2016.

rocket.watch on GitHub.
The original post on Reddit.
Rocket Watch on Product Hunt.
The Launch Library, now maintained by The Space Devs.

This post first appeared on r/spacex.

Iława 2016

2016-03-30T10:00:00.000Z

Krótki film o moim rodzinnym mieście, Iławie, który nakręciłem i zmontowałem wiosną 2016 roku. Muzyka: „Must I Wait” Davida Cuttera.

Film na YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=s-TYG8iUcbk